Marythefairytale
سلام عزیزای من. امیدوارم وقتی این رو می خونین، هرجایی که هستین، حالتون خوب باشه. من شاید ماه به ماه هم دیگه واتپد رو چک نمیکنم، و یادم رفته که دو سه سال پیش، چطور و با چه ذوقی فن انسیتی بودم:)).
اما اونچه که برام در این مدت ثابت مونده، آب شدن قلبم، با هر پیامیه که برای نوشتهام میذارید. مهر و محبت شما، دو رومئو یا هرچیز دیگهای که بنویسم رو زنده نگه داشته و میداره. دوستتون دارم و ازتون بابت لطفتون و توجهتون ممنونم.
دوست دارم فرصتی داشته باشم و باز دست به قلم بشم..
چون که دلم برای همهی اون محیط، تنگ شده. دلم برای شما و آدمی که موقع نوشتن بودم، تنگ شده..
نمیدونم چرا نمیتونم کامنتهای بیجواب رو ریپلای کنم، اما بدونین که همهاشون رو بارها و بارها خوندم..♡