Olsaydık çok güzeldi ama biz olmadık yine tam tersini başardık nasıl yapıyoruz bunu hiç bilmiyorum. Senin böyle olman beni üzüyor lakin mutlusun ve senin mutluluğun beni mutlu ediyor. Haketmedim belki seni haklısındır ama benim beklemediğim birşeyle karşılaştırdın beni. Yerle bir oldum, kendimi aşağılanmış hissettim, neden dedim defalarca sordum ben kendime ama bir sebep bulamadım. Aldatıyorsun beni söylediğin her söze kanıyorum belki seviyordur diyorum ama ben artık inanmak kadar saf kanamıyorum. En derinlerimde bir yerin vardı ama sen o yeri boş bıraktın kalıcıydı benim için ama senin bana ayırdığın yeri başkası almış ne diyebilirim ki? Söylesene yerine başka birisini koyacağım diye korkuyor musun? Seni unuturum diye endişeleniyor musun? Gün içinde aklına gelip içini sızlatıyor muyum hm? Sanmıyorum çünkü sen benden nefret ediyorsun hiç olmadığı kadar. Kardeşi dediği insanada böyle diyebiliyormuş insan senden öğrendim ben. Tabi senin beni artık hiçbir zaman öyle görmediğini düşünüyorum çünkü sen bana sevgimin saflığından ziyade nefret duyuyorsun belkide her zaman böyleydi göremedim? Belki bir intihar mektubudur bu benden sana. İleride ne olur bilmem ama benimle ol istiyorum. Herşeye rağmen iyi ol, çünkü senin mutluluğun benim mutluluğumdur. Senin güzel kişiliğini sevmiştim ben böyle olduğunu bilmezdim ama iş işten geçti ve herşey bitti. Seninle tekrar konuşabilmenin binlerce yolunu aradım ama ben onu yapacak cesareti bulamadım kendimde. Zaten seni kaybetmişken herşeyi dahada mahvetmenin bir anlamı yok çünkü. Bende hatalıydım ama sende bil istemiştim, nafile. Seviyorum seni yinede güzel şehrim, iyi bak kendine.
