ㅤㅤㅤㅤㅤㅤhm.

dinim aşktır benim. senin yüzünü gördüm göreli benim dinim senin yüzünle övünür, ey sevgili.

insan hiç kendini kıskanır mı?

Göz yaşım kurudu akmıyor aşkın.'

O bana mektup yazardı, ben yazamazdım Elin kızının evine mektup mu gönderilir, ayıptır. Yaşadığı şehirde bir gazete çıkardı, ben o gazeteye siirler yazardım. Herkes sir diye okurdu ama Mihriban bilirdi ki kendineydi o mektuplar.

Şehrime gel sevgili.. Yarın Çık gel. Bırak her şeyi, bir bekleyenim var de, gel. Gel ki, bu şehir admlarınla anlamlansın. Gel ki, bu şehir nefretim olmaktan çıksın. Gel ki, nefes alayım. Gel..

-Diyelim ki gitmedim. Seninle beraber olmaya devam ettik. Ne değişecekti?
          
          + Sabahları beraber uyanırdik, Ben senden önce kalkardım, Senin uyuyusunu izlerdim, sonra sen uyanırdin. Bana gülümserdin. Sonra, sabahları çayı tek şekerli içtiğini, günün diğer saatlerinde şekersiz içtiğini biliyor olurdum, o ilk şekeri ben atardım çayina, zarifçe eritişini izlerdim. Sonra, en çok boynundan öpülmeyi sevdiğini biliyor olurdum. Sonra dışarı çıkardık. Dişarda yağmur yağryor olurdu. Biz şemsiyeyi almazdık. Sirılsıklam olurduk. Sonra sen bana sokulurdun. Ama saçağın altina hig girmezdik. Sonra sen üsütürdün. Ayakların buz gibi olurdu. Ben sana en sevdiğin o mavi çoraplarinı getirirdim. Sonra bayramları babaannenin mezarinı ziyarete giderdik Hayatta en sevdiğin kadın için ağlayışinı izlerdim senin. Hiçbir şey yapmazdım, gözyaşlarını silmezdim, seni teselli etmezdim. Orada öylece ağlayışını izlerdim. Başka insanların mezarlarının arasında dolaşarak, hayatın ne kadar sahane bir sey olduğunu düşünürdüm. Sonra.. sonra hiçbir şey yapmazdık. Öylece otururduk. Çok bilinmeyenli bu sorunun yanıtinı arardık. Hayat bizi yalancı çıkarana dek, bulduğumuz cevapları doğru sanırdık.

"Ben uzağa gidiyorum bitanem sevgimin seni acıtamayacağı bir yere , seni acitmadan incitmeden, sevebileceğim bir yere.Bana delibal diyorsun ya delibalin fazlası zehir. Delibal zehir...Bana uzun bir aşk yaşattın çok mutluyum giderken sende mutlu ol birde beni affet simdi değilse bile birgün affet.. Sayamayacağın kadar öpücük yıldızlar kadar öpücük birtanem."

Piraye; Balık koskoca okyanusun derinliklerini avucunun içi gibi bilse de, bir lokma uğruna, atılan oltaya can feda. Bırak benim de avucumun içi gibi bildiğim o koca kalbinde bir hata yapma hakkım olsun. $imdi sen yoksun ağlıyoruz arkadaşlarımla, ağlıyoruz arkadaşlarım bulutlarla. Yağmur yağıyor mu oraya bilemeyiz ama, biz ağlıyoruz Piraye. Bu balık nefes alıp verdiği suyun altında boğuluyor, bu kelebek ölümü dört gözle bekliyor. O balık nerede boğuluyor biliyor musun? Önümde ki beyaz sayfalara haykıramayıp yutkunduğum, içime ağlayıp, içimde biriktirdiğim denizin için de boğuluyor. Bu kelebek intihara kalkışıyor. Bırak bir hata yapma hakkım olsun. Yasadığım denizde can verivorum. Kalemim kan kaybediyor, kalemim ağlıyor Piraye..

bana nefes alan hiçbir şeyi sevme hakkı vermediler. ben de incir reçeli'ni sevdim. incir reçeli sendin aşkım, şimdi kapat gözlerini.. yapacağın güzel şeyleri düşün, beni unut demeyeceğim çünkü ben seni unutamazdım. ama sakın hayata küsme. ben yaptığın her şeyde yanında olacağim. sabah yine radyonun sesiyle uyanıcaksın. enerjiyle yatağından fırlayıp radyoyu kısıcaksın. sonra pencereyi açıp dişarı doğru geriniceksin. dişarda hikayelerini anlatmanı bekleyen binlerce hayat var, hepsi de anlaşilmayı bekliyor benim gibi. yaz aşkım; hiç durmadan yaz. birbirlerini anlat onlara. birbirlerine değerek, dokunarak yaşayabilmenin güzelliklerini anlat..birbirlerine karışmayi anla..yaşam savaşı içinde yaşamayl, yaşatmayı unuttuklarını anlat. sevişmeyi anlat onlara..en zor anlarda bile hiç ayrılmayacakmış gibi tek vücut olabilmeyi anlat. yalnız yürümek zor, kolayinı anlat. aç artık gözlerini aşkım..söz veriyorum her şey çok güzel olucak.. ben sana karıştım aşkım.. artık daha güçlüsün.. bi' gün şöforün aniden camı açabileceğini  anlat.

Nasıl berbat ettik her şeyi bazen aklım almıyor,
          Öfkesi geçince insan her şeyi güzel hatırlıyor.