PİNHAN MAHALLESİ YENİ BÖLÜM KÜÇÜK BİR ALINTI-
İdil abla bakışlarını kaçırdı. Gözleri kapanıp açıldı. Sanki içi içine sığmıyor gibiydi. "Ben biliyordum." dedi. "Neyi biliyordun?" anlamamıştım söylediklerinden neyi kastettiğini.
"Şeyi..." gözleri beni buldu mahcubiyet ile. Dolan gözlerini kırpıştırdı. "Asaf'ın," sertçe yutkunduğunda kaşlarımı çattım. Beklemediğim yerden başlamıştı cümlesine.
"Asaf'ın Asu ile neden nişanlı olduğunu biliyordum, bu işin sahte olduğunu da..."
Başım hafifçe yana düştü. Hayretler içinde bakakalırken. "Ne?" dedim.
Kucağında ki uyumuş güneşi karşı koltuğa bırakıp yanıma geri oturdu. O sırada şoklar içindeydim. Elim ayağım tutmuyordu çöküp kalmıştım kanepeye.
"Ne zamandan beri?" dediğimde ağlamaya başladı, içi gidiyor gibi hıçkıra hıçkıra ağladığında, "Abla?" diyiverdim çaresizce. "Başından beri mi abla?"