Melisa Su

Merhaba seni daha yeni tanıyorum ve yazdıklarını okudum ve seni gerçekten haklı buluyorum ve bunları yazmamın sebebi sadece sana gizemlikimlik adlı kullanıcıyı tanimiyorsan tavsiye etmek çünkü burdaki herkezin dediği gibi 'bence' %20 yada %10 kismdaki o iyi hikayeleri yaziyor. 
          (-mum olmak kolay değil ışık saçmak için yanmak gerek yada - sessiz gibiii)

Sonunda yaşama belirtisi vermiş ablamız, olum şoktan daha giremedim güncellemene djdjkffk hoşgeldiin! 

Merhaba ben öznur. Ozelden bisey soracagim yazacagim hikaye hakkinda. Klise mi soylermisin. Teskekkurler.
          

Kıçından nefes alan Meliciğim. Napiyon len? 

Şehir şehir gez, unut zaten aq bizi... Biz kimik ki zaten? Ölek biz, ölek... Yaşamayacak... Asır geçti len, asır. Geri döndün mü bari? 

Nefes nerden alınıyor biliyın demi Meli? Kıçtan alınıyor Meli... Unuttuysan hatırlatayım dedim de...

Sağ elini avuçlarımdan kurtararak, yavaşça yüzümü kavradı. Baş parmağıyla yanağımı okşadığın da, istemsizce avucuna yaslamıştım yüzümü. "Meleksin," dedi genizden gelen ve hep boğuk çıkan sesiyle. "Biliyorsun değil mi?" Niye bu kadar farklı bakıyordu ki? Gülümsedim yeniden. Bu kez baş parmağı kıvrılan dudağımla, küçük gamzemin arasında durdu. "Ve cennet," Bakışlarını dudaklarımdan çekerek, yüzüme baktı. Ve sonra yeniden, parmağını bastırdığı gamzeme dikti. "Tam şuranda saklı." 
          
          "Ne bu iltifatlar?" dedim kalbimin ritmini ve kızarmaya yüz tutmuş yanaklarımı göz ardı etmeye çalışarak. "Şaşırtıyorsun beni." 
          
          Omuz silkti bakışlarını gözlerime diktiğinde. "Doğrular," diye kıpırdattı dudaklarını. "Iltifat etmeyi becermem." 
          
          
          
          Nolur aktif ol şuan. Sksk sonunda esas karakterlerimden kesit. Yb yazıyom, lan romantik bölüm olması lazım. İdare ediyor mu la? Allah aşkına of, ben kim romantiklik yazmak kim ya. Ağlicam resmen.ç

Melisa oksijen yerine acaba karbonhidrat mi soluyorsun? Kızım nerdesin ya? 

Son port -,-
          
          Aklıma gelen gerçekle kaşlarımı çattım. "Benim hediyem nerde ya!" 
          
          "Aşağıda güzelim. Seni bekliyor zaten." 
          
          Gülümseyerek, "Hmm, ben de o zaman sen verdiğinde vereceğim hediyemi." dedim, tamamen ayrılırken. Şimdi ikimizde yatakta oturmuştuk. İşte o can alıcı soruyu sorma zamanı! "Umm şey..." 
          
          "Ney?" 
          
          "Biz şimdi..." Yutkundum derince. Cevabı belliydi ama ondan duymak istiyordum. Her kız çıkma teklifi edilmesini isterdi! "Ciddi bir ilişkiye mi başlıyoruz?" 
          
          Yüzü ciddi bir hal aldı, ben tedirginlikle dudağımı dişlerken. Niye ciddileşmişti ki birden?
          
          "Ciddi ilişki nasıl oluyor lan espri falan yapamıyor muyuz şimdi?" 
          
          Sorusuyla, tatile çıkmış beynimde şimşek çakarken, gözlerimi sinirle kapadım. Lütfen... Lütfen yanlış duymuş falan olayım. 
          
          Yastığı kafasına geçirdiğimde, "Allah belanı versin!" diye bağırmıştım. 
          
          Galiba yeni yıla ben Ali'ye yastık vururken, o ise kahkaha atarken girecektik. Ay nasıl da romantik bir çift!
          
          
          
          Zozozo hikâyelerden artık iğreniyor musun? Tamamdır! Hedefime ulaştığm sjsj

Part 2 -,-
          
          "Sen..." Yeniden kahkaha attı. "Sen ciddi misin?" 
          
          Baygın bir bakış atarak, kollarımı göğsümde birleştirdim. Geri zekâlı çocuk! Mal Ali! Salak Demircioğlu!
          
          Sonunda gülmesi dindiğinde, elini karnına sararak, derin nefes almıştı. Gözleri yaşarmış, kahverengileri parlıyordu. "Güzelim," Elini kaldırarak, avucunu yanağıma bastırdı. "Ne gerek varki buna?" Göğsümde birleştirdiğim kollarımı çözerek, sağ elimi kalbinin tam üstüne koymuştu. "Al bak dakikada kaç atıyor." Yanağımdaki avucuna istemsizce yaslandığımda, elimin altında yatan kalbi bağımsızlığını ilan etmek istermiş gibi çırpınıyordu. 
          
          Yüzüme bir gülümseme yayıldığında, salak gibi sırıttım. "Yaa! Çok hızlı atıyor," diye şaşkınlıkla yüzüne baktığımda, diğer elini kaldırarak, kendi kalbimin üzerine koymuştum. "Hıh! Benimki daha hızlı bir kere!" 
          
          Sırıttı. "Sidik mi yarıştıracağız bebeğim?" Biraz daha yaklaşarak, dudaklarını burnuma bastırdı. Şaşkınlıktan kurduğu tümceye bile tepki gösterememiştim. "Benim kalbimle boy ölçüşemezsin. Monoton yarışçısı gelir, önünde diz çöküp, şapka çıkartır."
          
          Sonunda... Sonunda hep hayranlıkla izlediğim yüz hemen önümdeydi. Ve sadece bana bakıyordu... Bana tatlı tatlı gülümsüyordu. Bu anı... Saçma bile olsa küçüklüğümden buyana kalbimde umut besleyerek, bekliyordum.
          
          Hızla boynuna sarıldığımda, yatağa devrilmemize az kalmışken, dengesini sağlamıştı. O da kollarını belime sardığında, güldüğünü hissetmiştim. Ama garip bir şekilde bu ana kadar en azından Ali Demircioğlu standartlarına göre ciddi davranmıştı. Şu 2016 hayal ettiğimden daha mükemmel geçeceğe benziyordu nedense. 
          
          Ayrıldığımda, kollarımı çekmemiştim. Kırpıştırarak dolan gözlerimi gizlemeye çalıştım. Bu resmen hep hayalini kurduğun bir şeyin sonunda gerçekleşmesi gibi bir şeydi. Gerçi bu günden sonra benimken, hiç kimse benden alamazdı. Ali Demircioğlu artık benimdi!