Merve_Koseoglu

İnsan yaş aldıkça zihnen geriliyor. Ulaşmak istediğim hedeflerin artık çok uzağındayım. Sebebi ise benim.

Sonunda yıllardır yazdığım kitabımın taslakta ilk üç bölümünü bitirdim. Geç bile olsa, az bile yazsam kendimle gurur duyuyorum. Sağır kulaklara anlatıyorum, hiçliğe konuşuyorum ama sonunda kendime yazar diyebiliyorum... Çünkü artık yazmadığım bir gün aralığı bile yok...Elhamdülillah.

Şehide neden şehit oldun diyecek raddeye gelmiş bir vatan.
          Vatan toprağında ölüsü olmayacakların yüksek güçle var olması,
          Ve sıralı yalınayaklar...

"BİR ŞEY YAPMALIYIM!" Diyorum. Benim kardeşlerim ölürken ben susup burada oturamam, normal düzende dolanamam. 499 kişi gibi tüm milletten kahramanla canımı ortaya koyup bir şey yapmam lazım. FİLİSTİN İÇİN BİR ŞEY YAPMAM LAZIM, BİR ŞEY YAPMAMIZ LAZIM. DEVLETLERİN BU KADAR KORKAK OLMASINA DAYANAMIYORUM! KORKMAYIN! BİR KERE ÖLÜYORUZ HER GÜN ÖLDÜREMEZLER. BARİ ÖLDÜĞÜMÜZE DEĞECEK BİR DAVAM OLSUN DİYORUM. DÜN MAVİ MARMARA GEMİSİNDEN FURKAN DOĞAN'DI BUGÜN DE BAŞKA KAHRAMANLAR. HEP BİZ Mİ ÖLECEĞİZ? BİR KERE DE ZALİMLER ÖLSÜN, EN ÇOK ONLAR ACI ÇEKSİN EN ÇOK ONLAR KAHROLSUN!.. "Şükür ki bu iş bu dünyada kalmayacak. Allah'ım en çok bu adaletin için şükürler olsun...Şükürler olsun ki sen insanı insanın merhametine bırakmıyorsun..."

Kimse kalmamış diyardan geriye. Boş kalmış en kalabalık köşeler. Ben kitabımı hala yazamadım ama burası bile kapandı. Ne yapadursam, belki biraz hayalime ağlaşsak? 

Kıskançlıktan deliye döndüğüm zamanlardayım. Efendim ben neden elime kitabımı alamadım?!.. Doğru, hala yazmadım. Ya da hala yazıyorum demeliyim. Salyangoz bile beni solladı. :((((mutusuzum)))

Burayı çok özlemişim... Kendimin belki de en mutsuz ama en mutlu kendimden mutlu halindeyken. Kendi rıhtımımda bir yolda yandan gidiyorum.

Çok uzun zaman sonra on sayfalık Çanakkale öyküsü yazınca insan unuttuğu heyecanı damarlarında kol gezdirmeye başlıyor. Küsmediğim hayalime kaldığım yerden devam ediyorum hala inatla gayretle. Bugün ve sonrası için yazabilir miyim yine ve yeniden dolu dizgin? Elbet. Hayatımda nefes almak kadar yazdığım şu dönemde yazıyı kendimden çıkarırsam geriye ne kalır benden? Bu arada... Bu diyarın insanı göçmüş müdür? Kalanlar kimlerdir tanımam etmem. Yine birileri için yazılan eserler...Fakat doğru, ben en çok kendime yazıyorum.

Yokum ama varım.
          
          -durum güncellemesi :') 

*Biz söz vardı ya: "Düşmedim ama ayakta da değilim." Benimkisi de şu sıralar ölmedim ama yaşıyor da değilim. Ne zaman bu düzen değişmesini bilecek?..Burası zaten canımı çok sıkıyor .