Yeni bölüm ALINTI.
Elim göğsüme gitti. "Ben kanıma zehir işlenirken," dedim, artık fısıltı değildi bu. Bu bir haykırıştı. "İçimde senin çocuğun büyürken… dört ay boyunca neredeydin Barlas?" O cümle odanın duvarlarına çarptı.
Yıkıldı.
Geri döndü.
Bu bir soru değildi. Bu bir ağıttı. "Ben her iğnede seni gömdüm," dedim. "Her bayıldığımda… cenazene biraz daha alıştım." Gözlerimden yaşlar aktı. Saklamadım. "Biliyor musun en acısı neydi?" dedim. "Sana kızamamak." Başımı çevirdim. Ona baktım.
“Çünkü ölü bir adama hesap soramazsın.” Sessizlik. Derin. Keskin.
