THE MAN I NAMED SANDY, CH32 UPDATED.
“Isipin mong balak kitang ligawan,” sagot ni Sandy saka nakpagtagisan ng tingin sa dalaga. “Niligawan mo ‘ko sa hometown namin kahit ako ang lalaki, ire-reciprocate ko lang.”
“Dating to marry ka ‘di ba?” There was a glimpse of hope within her.
‘Sana oo, sana oo.’
“Kaya nga kapag okay na, eh ‘di manliligaw na ‘ko.”
“Panindigan mo,” pakli ni Margie at nagkunwaring hindi affected.
Then he just looked at her—half in awe, half in fear. “Miss ka na ng nanay ko.”
“Nanay mo lang?”
“Pati ng mga pamangkin ko. Sige alis na ‘ko,” kaswal na sagot ni Sandy.
“Sandy, kapag naayos lang ‘to, sisiguraduhin ko na ikaw naman ang maghahabol sa’kin,” pagbabanta ni Margie.
Umiling si Sandy at hindi na lumingon pa nang makalabas. He knew that tone, because when Margie Guillermo said something in that manner, the world usually followed.
https://www.wattpad.com/story/338805870