MikrofonaKonus

@Efonina düşünceler. bir insanı yaşatan da öldüren de düşünceleridir. ne zaman ki düşüncelerini susturur insan.. ki bu nadirdir.

tüm herkesle gülümserdi lakin bi tek beni görmez.'

bana yoktun belki ama başkalarına o kadar vardın ki. görenler utanırdı sana olan sevgime.

+ Belki de gidişine değil, hiç gelmeyişine kırıldım.
            Başka birisinin olmadın belki, ben benim olmayışına yıkıldım.

bilmiyorum, nasıl ve neden. ama yanlış. 

ne zerre kaldı benden.

@MikrofonaKonus ☆♡☆

@Efonina  iyi geceler birtanem. 

yokluğuna, en çok da sana çıkmayan yollara ağlardım. 

değmezmiş.

sana veda edemedim, o kadar cesur değilim. yazmak geliyor içimden. bir şey değişir mi bilmeden. çok özledim biliyor musun. kendi kendime konuşmalarım ondan. yazdım, sana. cevap beklemiyorum hiç. sanki çok çok sevdiğim bir tablo kırılmış da, kırılan her bir parça ruhuma batıyor gibi.

her insanın düşünceleri farklı olur. çok çok farklı noktalardan bakmışız olaylara pınar hanım. verdiğim değerin gölgesinde kaldım hep. suçluyum, suçlusun demem. gösteremedim sevdiğimi. biliyorum, hiçbir değeri yok. bizi yakınlaştıran şeyler kavgalarımız oldu. belki de bu yüzden göstermeyi bıraktım bir şeyleri. uzaklaştım. ne kadar benzediğimizi söylesek de hiç benzer değiliz. düşüncelerimiz aynı noktada değil, aynı satırları aynı anlamlarla okumuyoruz. ve biliyorum, ben gelirdim sana. ama şimdi biliyorum ya, farkında bile olmadan konuşurum seninle. bir şeyler oldu, zaten bir şeyler hep olur. yeterince iyi olamadım. sağlam bağlarım olmadı pek insanlarla. her zaman herkese her an gidecekmiş gibi yaklaştım. ve gittim. çünkü orada durmamın bir anlamı olmadığında yalnızca daha çok yoruldum. biliyor musun, o kadar küçük hayallerim vardı ki ve o hayallerden öyle bir yara aldım ki. büyük hayallerin bir anlamı kalmadı. pek hayal kurmamaya başladım. sarma saracaktım sana değil mi? saracağım. pasta yapacağım. olmayacaksın biliyorum. olmayacağım. olsun, ben böyle çok hayali büyüttüm içimde. umarım seni seven ve hissettiren insanlarla dolup taşar hayatın. her zerresine değdiği anılarla yaşarsın. beni güzel hatırla demeyeceğim sana fakat, bunlar son satırlar. farzet ki bir rüzgardım, esip geçtim hayatından. ya da bir yağmur sel oldum sokağında. ve sonra toprak çekti suyu.. kaybolup gittim. seni seviyorum, sevdiğimi biliyorum. bunu bilmek sanırım bana ömür boyu yeter. Ve unutmadan.. gelecek doğum günün kutlu olsun biriciğim.❥

ağaçlara benzedi ruhum, yalnızca çürüdüm yavaşça.. her soluğumda daha çok acıdı içim. 
            cânım. yıllar geçti,  sen geçmedin. bekledim, bekledim, bekledim.. ölümü beklercesine bekledim. gecem gündüzüme karıştı, yalnızca sana uyandım. her geçen gün yokluğuna karıştım. şimdi anlıyorum, benim güzel bebeğim,  kardelenim sendin.
            biliyorum.
            karmaşanın ta kendisiyim. çözmeye çalıştıkça düğümleniyor, çözmeye çalıştıkça ölüyorum. 

anlamıyorum. 
            kardelenler her zaman bu kadar güzel miydi? neden bu kadar yakıyor içimi? nedenlerim bitmiyor.. sorularım cevapsız.
            özledim demek istiyorum yeniden ama bu sefer en çok kendimi. gülüşümü, düşlerimi, kendimi huzurla hissedişimi. kayıbım kendimde, bulmaya cesaretim yok. çekilmiş kabuğuma, yaşamayı dilediğim güzel günlerin hayalini kuruyorum. korkak atıyorum adımlarımı. yeni yürümeye başlayan bebekler gibi. tek farkım, ben hâlâ yürüyemedim. o kadar çok düştüm ki, dizlerimin kanaması durmadı. izlerini taşıyorum her adımda. üstüne yenileri geliyor.. yeniden.
            biliyorum. 

@Efonina  kendimi bulmaya çalışıyorum.. çoğu zaman hissedemiyorum. evet, elbette bir gün tekrardan çıkarlar gün yüzüne. ben de seni seviyorum..♡

@MikrofonaKonus duygularını bastırdığın için mi, yoksa daha ağır bir duygunun pençesinde olduğun için mi zorlanıyorsun? Aslında haddime değil bu soruyu sormak. Benim değil.. insanın kendine sorması gereken bir soru olduğu için. 
            Taslakta olmaları bir gün yeniden gün yüzüne çıkacaklarına dair umut veriyor bana. 
            Ben de senin yazılarını seviyorum. Nasıl olduğunu bilmediğim bir şekilde seni de seviyorum ilk günden.♡

@Efonina  gerçekten mi? yazmayı özlüyorum ancak duygularımı uzun zamandır bastırdığım için açıklamakta zorlanıyorum, bir süre en azından bir şeyler yazana kadar taslakta dursunlar.
            Ya.. böyle hissetmen çok mutlu etti. Her zaman yazabilirsin, seviyorum yazılarını. 

@Efonina  dibe, her zaman daha dibe. bir zaman sonra düştüğünü bile anlamazsın..

@MikrofonaKonus o zaman yıldız gibi midir insanlar? Aynı onlar gibi düşlere tutunarak boşlukta asılı kalır. Sonra yine aynı boşluğa düşü verir. Sonsuzca kayar aşağıya doğru. Yanar, yanar, sonra söner. Ama yine de süzülüp durur. Sahipsizce.. kimsessizce.

@Efonina  boşluğa. en çok boşluğa. öyle bir düşerler ki, boşlukla bütünleşirler. ayırt etmek zor.