★ᴍɪʟᴀ★

Jak niektórzy widzieli, powróciłam do was! Może mój come back do pisania był zrobiony rozdziałem, gdzie nie wiadomo czy bohaterowie nie umrą, ale przynajmniej wróciłam tak? 
          Ostatnio działo się sporo i nadal życie idzie cholernie szybko i trochę spraw się nawarstwia ale w tym wszystkim, w końcu mogę wam oficjalnie powiedzieć - Wróciłam. Na stałe. Nie będzie już żadnych ponad miesięcznych przerwy czy coś tego typu. Za to rozdziały pojawiać się będą raczej wieczorem. Potrzebuje czasu żeby znów pisać tak jak to robiłam wcześniej, z miłością i oddaniem. Ale myślę że do tego dojdzie szybko ^^ 
          
          Ps. Dzisiaj wlatuje rozdział do wyczekiwanego Lust and Lie, bo wiem ze niektórzy czekają bardzo na kontynuację

Sytuacja opanowana ^^ zrobiłyśmy kilo ryżu którego nie możemy zjeść. I dla osób co pisały przeproś, nasza kochana koleżanka się często denerwuje o nic ale po prostu teraz była głodna. Teraz już jest okej ^^

POTRZEBUJE ODPOWIEDZI NA TERAZ!!! Co robić jak wasza koleżanka u której nocujecie wkurzyła się na was i na jeszcze jedną koleżankę i panuje teraz niezręczna atmosfera...? 

HAPPY PRIDE MONTH KOCHANI! ‍

Przyznam sie... W Lost in the Abyss wszyscy mieli umrzeć wraz z główną parą... Aczkolwiek, po tym długim czasie mojej nieobecności, trochę mi się zmieniła koncepcja na ending i mogę wam powiedzieć że nie wszyscy umrą. Jakaś osoba na pewno przeżyje ^^ 

Kochani ja wiem, ze większość z was ubóstwia jako ship poboczny Minsunga ale błagam... Jak przychodzicie na ff z Hyunlixa to się skupcie na tym shippie a nie narzekajcie że jest np. Jeongho i Chansung... Proszę was, bo nie każdy autor lubi pisać o jakimś shippie 

Moi drodzy, przychodzę z dobrymi wieściami, ale najpierw krótki wstęp. 
          Maj był dla mnie piekielnym miesiącem, od samego początku aż do teraz. Począwszy od moich problemów, a kończąc na problemach moich drogich przyjaciół, którym usilnie staram się pomóc. Nic nie było łatwe przez ten czas, stres zżerał mnie do takiego stopnia, że potrafiłam wymiotować parę razy na dzień.Było strasznie i nie raz myślałam, żeby się nie poddać, ale dzięki moim drogim siostrą i bliskim mi osobą, którzy potrafili w koszmarnych dla mnie momentach, poruszyć niebo i ziemię, żeby mnie pocieszyć, dalej tu jestem, dalej oddycham. Tą wiadomością chcę wam pokazać, że nawet w najgorszych chwilach, możecie odnaleźć światło, które was wyciągnie z mroku. Co prawda, żadna z moich spraw nie została jeszcze rozwiązana, ale idziemy już ku końcowi, a przynajmniej taką mam nadzieję. Nie poddam się, i wam również tego życzę... 
          A teraz do dobrej wiadomości, po tym miesiącu nieobecności i zmagań, powoli wracam, nie z przymusu, a z własnej chęci. Od czerwca będę powoli wstawiać więcej i więcej rozdziałów, a nowe projekty jak i collab też ruszą ^^ Dziękuję wam wszystkim za całe wsparcie przez ostatni miesiąc, naprawdę bardzo pomogliście... Kocham was wszystkich, wasza Mila <3

Maj jest miesiącem zdrowia psychicznego, w którym powinno się nagłaśniać potrzebę zwiększonej świadomości społeczeństwa. Od kiedy 3 lata temu popadłam w głęboką depresję, zawsze ten czas kojarzył mi się pozytywnie i spędzałam go w radości, że nie jestem sama. W tym roku jest inaczej, po wydarzeniach jakie mnie spotkały na początku maja, aż po teraz, gdy na mojej głowie są trzy inne osoby, które zagrażają same sobie, czuję, że maj jest najgorszym miesiącem. Coraz więcej osób cierpi z powodu niezrozumienia, odrzucenia i niewyobrażalnego stresu czy przemocy. Mam nadzieję, że chociaż wy nie przechodzicie podobnych zmagań co ja i reszta moich cudownych przyjaciół. A jeśli macie podobne problemy i czujecie się źle, pamiętajcie, że tutaj zawsze można do mnie napisać o poradę czy zwykłe wysłuchanie. Jesteśmy ludźmi więc zachowujmy się jak ludzie i wspierajmy się.

Mamy tutaj jakiś maturzystów, ósmoklaścistów? Jak tam wam poszły matury/egzaminy? Mam nadzieję, że bardzo dobrze ^^

Witam was aniołki, dzisiaj przychodzę z dobrymi nowinami jak i wyjaśnieniami. Co stało się na początku majówki? Cóż, we czwartek 30 kwietnia padłam ofiarą przemocy ze strony członka mojej rodziny. Sytuacja była dość napięta i wybaczcie, że nie wchodzę w szczegóły, ale nie czuję się zbyt komfortowo aby o tym pisać dokładniej. Co musicie wiedzieć, to to, że sprawą zajęta się policja, a ja w nocy z czwartku na piątek pojechałam do Krakowa do siostry, aby nie przebywać w domu rodzinnym. Spędziłam tam swój czas aż do wtorku, kiedy wróciłam do domu. Czy czuje się tu bezpiecznie? Tak, teraz tak, gdyż nad moim zdrowiem czuwa policja i odpowiednie służby. Co do komfortu, cóż, po tej sytuacji nie zbyt, ale na obecny moment muszę pozostać w domu ze względu przede wszystkim na wizyty odpowiednich służb, którzy ciągną tą sprawę. Jeśli chodzi o mnie, prócz paru siniaków nic mi się nie stało, więc nie martwcie się zbytnio! A i rozdziały będą dopiero gdy poczuje się na siłach żeby je pisać, mam nadzieję że zrozumiecie... Po tak trudnej dla mnie sytuacji i stresie jaki towarzyszył mi nieustannie przez ostatnie dni, nie jestem w stanie się zbyt skupić na pisaniu. Ale jak tylko mi się poprawi, to coś wrzucę :>