@Mimie_Girl
මොකද වෙන්නෙ කියල බලනවද??..ඇත්තටම මගෙ account එකේ ප්රශ්නයක් නිසා මට කතාවෙ update දෙන්න බෑ.. Logout වෙලා ආයෙ login වෙද්දි මට කතාවෙ chapters මුකුත් පෙන්නන්නෙ නෑ...ඉතින් මට මෙහෙම හරි Again කතාවෙ update දෙන්න ඕනි වුනා...අදින් පස්සෙත් කතාව තියෙයි හැබැයි වෙන විදිහකට...ඒක ගැන පස්සෙ මන් කියන්නම්...බලන් ඉන්න සිද්ද කරාට සමාවෙන්න...දැනට මේ chapter එක කියවන්න....සොරි මෙච්චර කල් ගත්තට...
ඇස් පියවුන මොහොතෙ දැක්ක ජිමින්ගෙ හුරතල් ඒත් සරාගී මූණ හිතෙන් මවාගද්දි මට දැනුනා ජිමින්ගෙ තොල් මගෙ තොල් වල වදිනවා...
'අනේ මට නිකන් පිස්සු හැදෙන්න වගේ....'
මගෙ හිත සතුටට කෑ ගැහුවා....
ඒත්!!!!
එක පාරට ඇහෙන්න ගත්ත සද්දෙත් එක්ක ජිමින්ගෙ ස්පර්ශෙත් මගෙන් ඈත් වුනා කියල දැනෙද්දි මන් ඇස් ඇරියෙ මූන රතු කරගෙන...
අහක බලාගෙන හිනාව කාගෙන ඉන්න ජිමින්ව වගේම පැත්තක තිබ්බ මගෙ ෆෝන් එක රින්ග් වෙනවා දකිද්දි ලැජ්ජාවකටත් වඩා මට දැනුනෙ තරහක්...ඔක්කොම එකට එකතු වෙලා මගෙ මූන රතු වෙනවා මට දැනෙද්දි ජිමිනුත් හිනා වෙවීම මගෙ දිහා හැරිලා බැලුවා...
ස්ක්රීන් එකේ 'ඔම්මා' කියල දකින්න තියෙද්දි මන් එහෙම්ම ෆෝන් එක කනේ ගහගන්න ගමන් දුවගෙන වගේ කාමරෙන් එලියට ගියා...
අද දවසට මේ ෆෝන් කෝල් හින්දම මට වෙච්ච දේවල් කල්පනා කරද්දි කොච්චර තරහවක් ලැජ්ජාවක් දැනුනත් ඒ අස්සෙන් ජිමින්ගෙ මූනත් මැවිලා පෙනෙද්දි ඒ ආදරේ මතක් වෙලා මගේ මූනෙත් ලා හිනාවක් ඇඳුනා....
"ජිමින්න්න්!!"
"මන් මිමී නෙමෙයි නේද දැන්..."
"ජිමින්.. ඒක මේ.....!!"
"ම්ම්...ඒකට කමක් නෑ...මන් නිකන් ඇහුවෙ..."
" ඇත්තමයි මට ඒක මතක් වුනේ නෑ...මේ ඇත්තමයි ජිමින්..."
"හ්ම්ම්ම්..."
ජිමින් මුකුත්ම නොකියා මගෙන් ඈත් වෙලා අහක බලාගත්තා....ඇත්තටම මේ වෙනකන් මට ඒ ගැන කල්පනා වුනේ නැතත් ජිමින් ඒක නිසා හිත හරියට රිද්දගෙන බව ජිමින්ගෙ මූන දැක්කම මට තේරුනා....ජිමින් කොහොමටත් මන් වගේ බොලඳ නෑ....ඒ වගේම මේ වගේ පොඩි පොඩි දේවල් ගැන වැඩිය හිතන්නෙත් නෑ...ඒක එහෙම වෙලත් ජිමින්ගෙ මේ අමුතු හැසිරීම ගැන මට පුදුම හිතුනා...
"ඒරා...."
"හ්ම්ම්"
ජිමින් අහක බලාගෙනම නිවිච්ච කටහඬකින් කියද්දි මන් හූමිටි තියන ගමන් ජිමින් දිහා බැලුවා...
"මන් ආදරෙයි ඒරා...හුඟක් ආදරෙයි...ටිකක් නපුරු වුනාට මට ඔයා නැතුව ඉන්න බෑනෙ ඒරා..."
ඇස් වල කඳුලු හිර කරගෙන ජිමින් මගෙ ඇස් දිහා බලන් කියද්දි කියන්න දෙයක් හිතාගන්න බැරි වුන මම ජිමින් දිහාම බලන් හිටියා...
"මට තමුසෙව ඕනි ඒරා...වෙන කොල්ලන්ට ලං වෙන්න හිතන්නවත් එපා..හරිද???මන් ඒකට පොඩ්ඩක් වත් ආස නෑ...මගෙ නම් මගෙ..එච්චරයි..!!"
සැරින් සැරේ වෙනස් වෙන ජිමින්ගෙ මූනෙ ඉරියව් දිහා බලන් ඉද්දි මට පොඩි හිනාවක් ගියා වගේම මන් හිතන්නත් කලින් මගෙ මූන ජිමින්ගෙ පොඩි අත් අස්සෙ හිරවුනා...
ඒත් එක්කම මගෙ මූනටම එබුන ජිමින් ,
"මගෙ විතරයි!!"
කියන ගමන් මගෙ මූන ලඟටම පාත් වෙද්දි මගෙ පපුව හයියෙන් ගැහෙන්න ගත්තා..කාලෙකට පස්සෙ ජිමින්ගෙන් හම්බෙන්න යන හාද්දට ආසාවෙ හිත පිස්සුවෙන් වගේ කෑ ගහද්දි මගෙ ඇසුත් ලාවට පියවුනා...
"ඒරා.."
ඔලුව උස්සපු ජිමින් මන් දිහාම බලාගෙන හෙමීට කතා කරද්දි මන් එයා දිහා බැලුවෙ ඇයි අහන්න වගේ...
"මට බයයි ඒරා..."
"ඇයි ජිමින්..."
"මාව දාලා යන්න එපා ඒරා..."
බලාපොරොත්තු නොවුන විදිහට ජිමින් මාව බදාගෙන වෙවුලන කටහඬකින් මුමුනද්දි මගෙ ඇඟ සීතල වෙලා ගියා....ඒ ජිමින් මාව බදාගත්ත නිසාද නැත්තන් ලේසියෙන් හැඟීම් එලියට පෙන්නන්නෙ නැති ජිමින් මේ වගේ කතාවක් කියපු නිසාද කියල හිතාගන්න බැරි වුනත් ජිමින්ගෙ ඇඟ වටේ අත් දාලා මාත් ආපිට ජිමින්ට තුරුල් වුනා...
"මන් යන්නෙ නෑ ජිමින්..."
"මන් හරි නපුරුයි නේද ඒරා??.."
"එහෙම නෑ..."
"ඇත්තටම නැද්ද??..."
මගෙන් ඈත් නොවීම ජිමින් මූන විතරක් මගෙන් ඈත් කරල අහද්දි මන් ලාවට හිනා වෙලා නෑ කියන්න ඔලුව වැනුවා...
"මට ඉස්සර තරම්ම තාම ආදරෙයිද ඒරා??.."
මගෙ ඇස් දිහා බලාගෙනම ජිමින් එක පාරම අහද්දි මන් නිරුත්තර වුනා...
'ඉස්සරටත් වැඩියෙන් මන් ආදරෙයිනෙ ජිමින්...'
හිතින් හිතුවත් මන් මුකුත් නොකියා හිටියා....
"ජිමින් ඒකෙන් ඔයාට මොනා හරි ප්රශ්නයක් වුනොත්????"
"ඒක මන් බලාගන්නම්..."
"ජිමින්!!"
"ඇයි දැන් තමුසෙට කියන්න බැරිද???..එහෙනම් මට කෝල් එකක් අරන් දෙනවා මන් කියන්නම්..."
"ජිමින් ඔහොම කලබල වෙන්න එපා"
"කියපු දේ කරන්න ඒරා!!!"
"ජිමින්..."
මගෙ දිහා තප්පර ගානක් මුකුත් නොකියා බලන් හිටිය ජිමින් ලොකු හුස්මක් අතාරින ගමන් ගිහින් ඇඳේ ඉඳගනිද්දි මාත් ඒ පස්සෙන්ම ගිහින් එයා ලගින් වාඩි වුනා....
කකුල් දෙක උඩින් වැලමිට තියාගෙන ඔලුව බදාගත්ත ජිමින් දිහා මන් සද්ද නොකර බලන් හිටියේ කියාගන්න දෙයක් හිතාගන්න බැරුව..මට නොකියන තව මොනාහරි ජිමින් හිතේ තියාගෙන විඳවනවා කියල මට දැනුනත් ජිමින් ඒ දේවල් මට කියන්න කැමති නෑ වගේම නොකියන දේවල් ජිමින්ගෙන් බලෙන් අහගන්නත් බෑ කියලා දන්න නිසාම ඒ දේවල් අහලා ජිමින්ට කරදර කරන්න මට ඕනි වුනේ නෑ..
"ඒරා.. කතා නොකර ඉඳලා මගේ යකා තවත් අවුස්සන්නෙ නැතුව කරුනාකරලා මට උත්තර දෙනවා!!!"
කෑම ගන්න වෙලාවෙත් එක තප්පරේකට ඔලුව උස්සලා මා දිහා නොබලපු ජිමින් කාලා ඉවර වෙලා පාඩුවෙ රූම් එකට යන්න හදපු මාව එයාගෙ රූම් එකට ඇදගෙන ගියෙ මන් හිතන්නත් කලින්...
ඇස් දෙක රතු කරගෙන මාව බිත්තියට තද කරන් හිටපු ජිමින්ගෙ කටේ සද්දෙට මට කතා කරගන්න වචනත් අමතක වෙන්න ගත්තා.....තරහටද වෙන හේතුවකටද මන්දා ජිමින්ගෙ ඇස් වල තිබ්බ ලොකු කදුලු බින්දු දෙක දකිද්දි තව තවත් මන් ගොලු වුනා වගේ මට දැනුනෙ...
"ඇයි සූබින් මේ තරම් තමුසෙට කෝල්ස් ගන්නෙ ආහ්!!"
"ජිමින්..."
"මන් අහන දේට උත්තර දෙනවා ඒරා!!"
"මන් දන්නෙ නෑ ජිමින්..එයා නිතරම මට කතා කර-"
"දැන්මම...මේ දැන්මම ඌට කතා කරලා කියන්න අපි දෙන්නා ආයෙත් එෆෙයාර් එක පටන් ගත්තා කියලා..."
"ඒ වුනාට ජිමි-"
"කිසි දෙයක් කියන්නෙ නෑ...දැන්මම කතා කරලා කියනවා මගෙ යකා අවුස්සන්නෙ නැතුව!!!"
කියලා කියන ගමන් මගෙ ඇඟෙත් වැදීගෙන පඩිපෙල බැහැගෙන පල්ලෙහාට යද්දි මන් එතනම ඉඳන් කල්පනා කරේ ජිමින්ගෙ සැරෙන් සැරේ වෙනස් වෙන හැසිරීම ගැන...
ෆෝන් එක වයිබ්රේට් වෙන සද්දෙට මගෙ අවදානෙ බිඳෙද්දි මන් දැක්කෙ සූබින්ගෙන් කෝල් එකක් කියලා ස්ක්රීන් එකේ සටහන් වෙලා තියන විදිහ....
කෝල් එක කට් වෙලා යනකන්ම මම ෆෝන් එක දිහා බලන් හිටියා....සූබින්ගෙන් මිස්ඩ් කෝල්ස් නවයක් තියෙද්දි ජිමින්ට තරහා ගියපු හේතුව මට තේරුම් ගියත් ඒකට මොනා කරන්නද කියලා හිතාගන්න බැරි වෙද්දි මන් ලොකු හුස්මක් පහලට දාල පඩිපෙල බැස්සෙ මන් එනකන් කට්ටිය බලන් ඉන්න නිසා....
.
.
.
හිතුවට වඩා ලොකු, හරි පිලිවලට තිබුන රූම් එක දැක්ක ගමන් මට හරි ආස හිතුනා....වැඩි කාලයක් මේ ගෙදර හිටියෙ නැතත් එලීනා ඔන්නිගෙ ඔම්මා ,අප්පා වගේම එලීනා ඔන්නිත් වැඩියෙන් ආදරේ කරේ මේ ගෙදරට නිසා වෙන රටක හිටියත් ගේ කලින් විදිහටම තියන්න ඔන්නිගෙ අප්පට ඕනි වුනු බව එලීනා ඔන්නි කියපු විදිහ මට මතක් වුනේ ඒ වෙලාවෙ....
ඉනට අත් දෙක තියාගෙන වටයක් කැරකුන මම කාමරේ අස්සක් මුල්ලක් නෑරම බලලා ජනේලයක් ලගට වෙන්න තිබුන ලොකූ ඇඳට පැන්නෙ පුරුද්දට වගේ....ඒ වෙලාවෙයි මම දැක්කෙ බැල්කනියට යන්න තිබ්බ දොර...
බැල්කනියට ගියාම පේන්න තිබුනෙ මේ ගෙදරට අයිති ලොකුම ලොකු ගාර්ඩ්න් එක....ඒක හිතුවටත් වඩා ඈතට විහිදිලා තිබ්බා වගේම එක එක විදිහෙ සරුවට වැවිලා තිබ්බ ගස් කොලන් දැක්කම කවුරු වුනත් ගාර්ඩ්න් එක හොඳට නඩත්තු කරන බව මට තේරුනා....
අඩි සද්දෙකුත් එක්ක එහා පැත්තෙ බැල්කනියෙන් ආපු සද්දෙට මම ඔලුව හරවලා බැලුවා...සාක්කු දෙකට අත් දෙක ඔබාගෙන මගෙ දිහා ලාවට වගේ හැරිලා බලපු ජිමින් ආයෙම ඇතුලට යනවත් එක්කම මට ඇහුනෙ රූම් එකේ දොරට තට්ටු කරන සද්දෙ...බැල්කනියෙ දොරත් වහලා දාල රූම් එකේ දොර අරිද්දි හිනාවෙවී බලන් ඉන්න එලීනා ඔන්නි දිහා බලලා ආපිට මමත් හිනා වුනා...
"ඒරා.... කෑම ලෑස්තියි....වොශ් එකක් දාගෙන කන්න එන්න.."
"ජිමින්වත් එක්කගෙනම එන්න හරිද?..."
ඔන්නිට හරි කියන්න වගේ ඔලුව වනලා මම ගියෙ වොශ් එකක් දාගන්න...වොශ් එකක් දාගත්තට පස්සෙ නිදිමතක් ආවත් මන් ඒක අමතක කරලා කන්න යන්න ලෑස්ති වුනා...
ජිමින්ගෙ කාමරේ දොර ඉස්සරහට වෙලා නියපොත්තකුත් කන ගමන් මන් ජිමින්ට කතා කරන විදිහක් ගැන කල්පනා කරද්දි එක පාරටම ඇරුනු කාමරේ දොරින් ජිමින් එලියට ආවෙ රවාගෙන..
මගෙ උඩ ඉදල පල්ලෙහාට බලපු ජිමින් මට අලු වෙලා යන බැල්මක් දාලා ෆෝන් එකක් මගෙ පැත්තට දික් කරද්දි පුලුවන් තරම් ජිමින්ගෙ ඇස් මග ඇරලා මන් ෆෝන් එක අතට ගත්තා..
'මේක මගෙ ෆෝන් එකනෙ'
මගෙ ෆෝන් එක ජිමින් ගාවට ගියෙ කොහොමද කල්පනා කරන ගමන් මන් හොරැහින් ජිමින් දිහා බලද්දි එක පාරට මගෙ අතින් ඇදලා ලගට ගත්ත ජිමින් ,
"පස්සෙ අල්ලගන්නම් මන් "
"ජිමිනුයි ඒරයි එක රූම් එකේද?"
ගේ ඇතුලට එද්දිම සෝෆා එකේ වාඩි වෙලා හිටපු හොබී ඔප්පා මගේ දිහායි ජිමින් දිහායි මාරුවෙන් මාරුවට බලන ගමන් අහද්දි මන් හයියෙන් ඔලුව හෙල්ලුවෙ නෑ කියන්න....
"ආහ්..මේ නෑ හ්යොන්ග්..."
ජිමින් බෙල්ල පිටිපස්ස අත ගාන ගමන් මන් දිහත් එක පාරක් බලලා කිව්වම මන් ආයෙම ඔව් කියන්න ඔලුව වැනුවා...
"ආහ්...එහෙනම් උඩ තියන රූම්ස් දෙකේ ඔය දෙන්නා ඉන්න...කුකීයි යුන්හියි නම් එක රූම් එකකලු..."
එලීනා ඔන්නි කිව්වම ජිමිනුයි මායි දෙන්නම ඔලුව වනලා අපේ ලැගේජස් අරන් උඩට යන්න හැරුනා..
ඒත් අපි දෙන්නම එක තැනම නතර වුනේ දෙයක් මතක් වෙලා...
පොඩ්ඩක් ඉන්න!!!
කුකීයි යුන්හියි එක රූම් එකක!!
"ඈහ්.!!"
ජිමිනුයි මායි මූනෙන් මූන බලන් එකටම කියද්දි එලීනා ඔන්නි කටත් අතින් වහන් හෙමින් හිනා වුනා..කුකීයි යුන්හිත් සද්ද නැතුව හිනා වෙද්දි හොබී ඔප්පත් කට බාගෙට ඇරගෙන බලන් හිටියෙ එලීනා ඔන්නි දිහා...
"විහිලුවක් කරේ අනේ..."
ජිමිනුයි මායි ලාවට හිනා වෙලා ආයෙම එන්න හැරෙද්දි එලීනා ඔන්නි 'දෙන්නම එකයි' කියලා හිනා වෙනවා ලාවට ඇහුණා...
'ගොංකන් හින්දනෙ මේ අපහාස'
ඊට පස්සෙ කිසි කතාවක් නැතුව උඩට ආපු මායි ජිමිනුයි හිටගත්තෙ එක ලඟම තිබුන රූම්ස් දෙක ලග....ජිමින් මට ඇහැකුත් ගහගෙන ලඟම තිබුන රූම් එකට ගිහින් දොර වහගද්දි ටිකක් වෙලා ඒ වැහුන දොර දිහා බලන් කල්පනා කරපු මම රූම් එක ඇතුලට ආවා.....
කතාව දෙන්න හැදුවට දෙන්න බෑනෙ අනේ...මොකද්ද වෙලා