Ben hep fazla düşünenlerden oldum. Bir bakışın içinde ne saklandığını çözmeye çalışan, bir cümlenin eksik kalan tarafına takılan, kelimelerle değil hislerle yaşayan biri... Gülüyorum ama içim çoğu zaman sessiz. Anlatmadan anlaşılmak isterken, kimsenin sormadığı cümlelerin cevabını içimde taşıyorum. Bazıları için çok fazlayım, bazıları için neredeyse hiç. Ama aslında sadece gerçek olmak istedim. Sahte gülüşlere değil, sade bir varoluşa aitim. Kalbimi açtığım yerlerde hep eksildim, ama hâlâ kalbimle yaşıyorum. Çünkü incinsem de, hâlâ inanmak istiyorum... bir yerlerde gerçekten anlayacak birinin olduğuna.