Nienawidzę deszczu. Jest w nim za dużo nieba, którego tak mi brakuje.
Kiedyś pisałam opowiadania, bo czułam, że to dobre, że komuś się przyda to, co chcę dać. Teraz jestem zgaszoną świeczką w morzu innych, takich samych świeczek. Może ktoś kiedyś pomoże mi wstać. Żebym przestała umierać każdego dnia.
Seguindo
Crie uma conta e junte-se a maior comunidade de histórias do mundo
ou
Histórias de Ida
Tears on the sidewalk | Harry Styl...
Zbierając cię z chodnika czułam złość, wiesz?
Złość, że wolałeś kłaść twarz na bruku, niż przy mojej twarzy.
...
Uśpione słowa
ludzie są zbyt głośni
nie dają spać słowom
wiersze małe i duże