MisspearlAra

And... The end. Masaya akong matapos ang revision nito. Because finally, after ng ilang taon, ngayon ay hindi na ako mahihiyang i-promote siya. Isang mahinang tapik para sa akin. Nakakaproud. Haha. 
          https://www.wattpad.com/story/266405962

Dalawang chapter na lang at matatapos na akong maayos ang kuwentong ito. Dapat kahapon pa. Pero dahil nawala ako sa mood, hindi ko na nagawa. Kaso after kong makapag-isip-isip kagabi, kasama nang mga nalaman ko about sa website, siguro hahayaan ko na lang. 
          
          
          After all, sa akin pa rin naman ang mga storya ‘ko. At konsensiya na nila ‘yon. Hehe. 
          https://www.wattpad.com/story/266405962

So proud of myself. Ang daming na-edit at narevise ngayong araw. Hihi. Sana bukas ulit. 

Siguro mga one week and half, matatapos ko yung revision nito. At kapag nangyari ‘yon, isa ito sa mga magiging achievement ko ngayong taon. 
          
          
          
          Saka na ang edit, okay? Tinatamad kasi ako pag sa gano'n eh. Revision na lang muna akes para sure na may matapos ang taong ito. Hehe. 
          https://www.wattpad.com/story/266405962

By the way, I'm trying to fix some typos, okay? Masiyado kasi akong na-excite eh. Haha. 

Done. Chapter 1-10. 'Till next time again. 
          
          
          
          https://www.wattpad.com/story/407810566?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading_part_end&wp_uname=MisspearlAra

 Habang isinusulat ko ito, I walked to the edge of the shore to find some inspiration.
          
          
          The sea. The waves. The colors of horizons. Also the wind. All of it reminds me that I have reason to continue writing.
          
          
                                                   THE END
          
          - Another story unlock. 
          - However, wait for the further announcement kung kailan yung isang story. Pinag-iisipan ko pa kasi kung paano siya tatapusin eh. Although, ang balak ko hanggang chapter 10 lang siya. Kaso ang bilis ng spacing. So, titignan ko na lang sa final drafts bago mag-public ulit. 
          
          https://www.wattpad.com/story/403357145

What if baguhin ko ang unang timeline nito? Na instead of 1953, gawin ko bago mag 20’s na lang. Pina-critique ko kasi siya. And isa sa mga napansin niya is may ibang tagalog words na hindi accurate   gamitin yung timeline para sa unang Ara. Pero aminado naman kasi ako. Kaunti pa lang yung alam ko pagdating sa malalalim na salita since mas prefer ko talaga ang maging conyo, haha. 
          
          
          Hayaan niyo, once na matipuhan ko ‘tong i-revise, mas aayusin ko na. Sa ngayon kasi, marami pa siyang typo’s and may tinatapos pa akong isang story. 
          
          
          Kaya maybe not now, but soon... yeah... mapagtutuunan ko rin ‘to ng pansin. 
          
          
          
          https://www.wattpad.com/story/403357145

Through this story, I hopes to sheds light on the idea that even in the darkest moments, there is still room for hope, healing, and second chances. It aims to remind readers that life, despite its struggles, can still hold meaning, beauty, and purpose.
          
          
          SOON. Sisimulan ko ‘tong i-publish kapag malapit na akong matapos ulit katulad nung isa kong story. Para kahit papaano hindi ako maligaw. 
          
          
          Hope you’ll understand. 
          https://www.wattpad.com/story/407810566

May tina-try akong sulatin ngayon. Pero hindi ko pa sure kung matutuloy. 10 chapters lang siya. 
          
          CLUE: Sabi nila, kapag hindi mo pa talaga oras, hindi ka pa mawawala. To the point na minsan mapapaisip ka na lang… ano kayang purpose ko? At bakit pa ako nabuhay?
          
          
          Isang tanong na mananatili sa’yo... hanggang sa paunti-unti mong marealize na
          ang sarap pa lang mabuhay.
          
          
          SOON.