MisspearlAra
By the way, I'm trying to fix some typos, okay? Masiyado kasi akong na-excite eh. Haha.
MisspearlAra
MisspearlAra
Done. Chapter 1-10. 'Till next time again.
https://www.wattpad.com/story/407810566?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading_part_end&wp_uname=MisspearlAra
MisspearlAra
Habang isinusulat ko ito, I walked to the edge of the shore to find some inspiration.
The sea. The waves. The colors of horizons. Also the wind. All of it reminds me that I have reason to continue writing.
THE END
- Another story unlock.
- However, wait for the further announcement kung kailan yung isang story. Pinag-iisipan ko pa kasi kung paano siya tatapusin eh. Although, ang balak ko hanggang chapter 10 lang siya. Kaso ang bilis ng spacing. So, titignan ko na lang sa final drafts bago mag-public ulit.
https://www.wattpad.com/story/403357145
MisspearlAra
What if baguhin ko ang unang timeline nito? Na instead of 1953, gawin ko bago mag 20’s na lang. Pina-critique ko kasi siya. And isa sa mga napansin niya is may ibang tagalog words na hindi accurate gamitin yung timeline para sa unang Ara. Pero aminado naman kasi ako. Kaunti pa lang yung alam ko pagdating sa malalalim na salita since mas prefer ko talaga ang maging conyo, haha.
Hayaan niyo, once na matipuhan ko ‘tong i-revise, mas aayusin ko na. Sa ngayon kasi, marami pa siyang typo’s and may tinatapos pa akong isang story.
Kaya maybe not now, but soon... yeah... mapagtutuunan ko rin ‘to ng pansin.
https://www.wattpad.com/story/403357145
MisspearlAra
Through this story, I hopes to sheds light on the idea that even in the darkest moments, there is still room for hope, healing, and second chances. It aims to remind readers that life, despite its struggles, can still hold meaning, beauty, and purpose.
SOON. Sisimulan ko ‘tong i-publish kapag malapit na akong matapos ulit katulad nung isa kong story. Para kahit papaano hindi ako maligaw.
Hope you’ll understand.
https://www.wattpad.com/story/407810566
MisspearlAra
May tina-try akong sulatin ngayon. Pero hindi ko pa sure kung matutuloy. 10 chapters lang siya.
CLUE: Sabi nila, kapag hindi mo pa talaga oras, hindi ka pa mawawala. To the point na minsan mapapaisip ka na lang… ano kayang purpose ko? At bakit pa ako nabuhay?
Isang tanong na mananatili sa’yo... hanggang sa paunti-unti mong marealize na
ang sarap pa lang mabuhay.
SOON.
MisspearlAra
2 chapters! Happy reading.
https://www.wattpad.com/story/403357145
MisspearlAra
5 chapters for this day. I’m really sorry for one week break. Nag-rest lang talaga ako for a while para tuluyang makarecover. As of now, naigagalaw ko na yung apat na daliri ko sa kanan kaya I can type na ng maayos unlike the other day — hindi na siya maga.
Yung hintuturo ko na lang ang problem. Maybe more practice pa for me, and for sure matututunan ko rin siyang i-adapt na 4 fingers na lang ang magagamit ko sa kanan. Hindi pa kaya magpa-surgery eh.
https://www.wattpad.com/story/403357145
MisspearlAra
@MisspearlAra Kaya mag-ingat kayo palagi, okiiie? Huwag na kayong tumulad sa akin na binisita si Lord ng five minutes. Kaso ayaw niya pa ako ro’n eh — marami pa raw akong purpose na kailangan gawin. Hehe.
MisspearlAra
Good morning po hehe.
https://www.wattpad.com/story/403357145
MisspearlAra
What if hindi ko ‘to magawa ngayong taon? Simple lang... e’di sa susunod na taon at sa mga susunod pa, haha. Katatapos ko lang nung isa eh. Kaya hahanap muna ako ng bagong inspiration. Pero kung sakaling makaisip ako ng iba ng story tapos motivated akong unahin ‘yon kaysa rito...
Why not, ‘di ba? May tamang panahon para sa mga stories na maiiwan ko saglit. Kailangan ko lang ng matinding brainstorming katulad nung sa kuwento ni Adelaide — lalo na’t mediyo malalim.
Ayon lang. Good morning, by the way.
https://www.wattpad.com/story/402930648