Ve onun derin lacivert gözlerine bakarken, dudaklarımdan şu sözler döküldü:
"Geceye olan nefretinizi, bir türlü anlayamıyorum bayım. Ayın şefkati bu vakte kadar kalbinizi yumuşatmadı mı? Yıldızların ihtişamı, gönlünüzü okşamadı mı? Siz, yoksa bir korkak mısınız? Bu saçmalık, siz karanlıktan kaçıyorsunuz! Değil mi? Elbette, bu resmen apaçık. Ah, bir dakika..
Yoksa, hayır mı? Siz.. Siz yoksa bir nankör müsünüz? Geceyi sevmiyor, sevgiyi gündüzde arıyorsunuz. Evet, evet.. Şimdi anlıyorum. Fakat bayım, lütfen size bir şey söylememe izin verin. Karanlık, sizi hiçbir zaman terk etmez. Eğer terk etseydi, şuan karşınızda benimle konuşuyor olmazdınız."
~🌘