නුවර කියන්නෙම විරහවෙ නගරය කිය, කිය හූල්ලන මිනිස්සු ගොඩක් මැද ,
මම හිතුවෙම......
මොකක් ද දන්නව ද ???
ඔය කියනතරම්ම නුවර අහස යට තියෙන්නේ විරහව විතර ද ??
එක්කෙන්කෙ දෙන්නෙක්ට විරහවක් වුණාට,
මේ අහස යට එකතුවුණ ආදර කතාත් ඕනේ තරම් ඇති...
එතකොට ඒ අයට මේක ආදරේ නගරේ නේද....
අවුරුදු දෙක තුනකට කලින් වැව් බැම්ම දිහා බලාගෙන එහෙම කල්පනා කළාට...
දැන් මාත් අයිති ඒ වැව් බැම්ම දිහා බලාගෙන හූල්ලන කොටසටමයි....
මොකද ,, මොකද කිව්වොත්....
මමත් නුවර අහස යට ලස්සන ආදර කතාවක් වින්දා....
කවදාවත් රියැලිටියෙ ඇතුළෙ පණ ගැහුණේ නැති ලස්සන පිරිමි හිත් දෙකකට මම නොසෑහෙන්න බැදුණා....
අවසානේ දුකක් කියලා දැන දැනම....
මුළු සෙංකඩගලම තෙත් කරගෙන,
අකුණු ගගහා වහිද්දී...
හේෂ් එයාගේ අන්තිම හුස්ම සතීගේ අත් දෙක උඩම නිදහස් කළේ....
සෙංකඩගල විතරක් නෙමෙයි...
මගේ පෝන් එකේ ස්ක්රීන් එකත් අදටත් නොනැවතුණු
වැස්සකින් තෙත් වෙද්දි..
ඉතින් මම මාවම සනසගන්න ආයෙත් මගෙන්ම අර ප්රශ්නේ අහගත්තා...
හේෂ්ට සතීට නැති වුණාට ඒ අහස යට තව ලස්සන කතා තියෙන්න ඇති කියලා...
ඒත් දන්නව ද ??? එදා මිහිණුට තිශාක්ය නැති වුණෙත්
මේ නුවර අහස යටම තමයි...
ඔව් වෙන්න ඇති මේ අහස යට එකතු වුණ කතා ඕන තරම් තියෙන්න ඇති...,
ඒත් මට කියන්න තියෙනේ..
"ප්රශ්නෙ තමන්ගෙ වෙනකම් උත්තරේ දාර්ශනිකයි මිත්රයා..."
කියලා....
