Bugün uzun zamandır buraya yazmadığımi fark ettim. Wattpadde uzun süredir durgunluk olduğu da dank etti, benim için öncesinde de durgundu ama en azından panoya yazılan güzel duyurular olurdu. Bugün buraya yazma sebebim ise sanırım eski kendimi aramak biraz. Normal hayatımda rahat bir insan değilim ama sosyal medyada rahattım, içimden geldiği gibi davranır paylaşım yapardım zaman zaman. Çok uzun zamandır içimde öyle bir heyecan yok. Belki biraz da o yüzden bu benim için özel sayılabilecek yazıyı yazıyorum şu an. Uzattıkça uzatmak huyumdur. Bu satırları yazmaya iten şeyse beni 2 yıl öncesi. 6 Şubat 2023, saat 4.17. O gün ruhumuzdan, kalbimizden, bedenlerimizden bir şeyler feda ettiğimiz gün. Hâlâ pek çok kimsenin hayatı yoluna girmedi, belli bir düzeni yok. Kimisinin başını sokacak evi yok. İş yerlerini yok. Şehir yok, yok. Var olan şeyse artan toz, kir, yıkım, inşaat... O günden sonradan beri öyle yaşlı öyle enerjisiz hissediyoruz ki asla kendi yaşımızda değil gibiyiz. Herkesin yüreğinde yaktıkça yakan bir kor var. Bense gittikçe tepkisizleşiyorum bu hayata. Sorgulamaların, niyelerin, keşkelerin, umutların ve umutsuzlukların, zulmün sonu gelmiyor. Buna nazaran iyi kalplilerin, güzelliğin de sonu gelmiyor ama yetmiyor artık bu dünyaya. Dileğim zulmün kol gezmediği bir dünyada yaşamak... Sonunu nasıl bağlayacağım bilmiyorum ama kendimle dertleşmeye de dönüşmeden bitirmem gerekli. Herkese, hepinize güzel günler, güzel umutlar, güzel kalpler, güzel hayatlar ve güzel geceler diliyorum. İyi bakın kendinize❤️
