Naputol ang pag-iisip ko nang biglang mawalan ng balanse si Lluhence at natumba sa akin. Bumagsak siya, at ang dibdib niya ay halos nasa mukha ko na. Pilit kong tinutulungan siya tumayo, pero parang lantang gulay ang katawan niya na patuloy na bumabagsak sa akin.
Jusko, ang bigat ng lalaking 'to. Iinom-inom kasi, hindi naman pala kaya.
"Lluhence, ang bigat mo. Umayos ka nga," mahina kong saad sa kaniya, nangingiti ng bahagya sa kabila ng hirap.
Pero imbes na tulungan ako, tumawa pa siya nang mas malakas. "Jonathan, hehe... alam mo ba—hik—na gusto kita?"
Natigil ako, napatingin sa kaniya nang may gulat.
Gusto niya ako?
CHAPTER 13 of Paint Me, Jonathan is now up!
https://www.wattpad.com/1487538208?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=NYTHNTR