✨𝓨𝓸𝓾𝓻𝓼, 𝓔𝓵𝓵✨

Για εκείνα τα όνειρα που έρχονται και φεύγουν...
          
          https://www.wattpad.com/1592567366?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=Nanakon989

Χθες το βράδυ κοιτούσα κάτι φωτογραφίες από ένα τετράδιο που έγραφα πριν πέντε χρόνια για έναν σημαντικό για μένα άνθρωπο και δύο προτάσεις από ένα «γράμμα» με στιγμάτισαν λίγο και τα θεώρησα αρκετά σημαντικά για να τα μοιραστώ.
          
          «φοβάμαι πάλι μήπως ξυπνήσω μια μέρα και το "καλημέρα" σου δεν θα κοσμεί τις ειδοποιήσεις του κινητού μου. Ακόμα και το "καληνύχτα" σου φοβάμαι μην χαθεί μαζί με την όρεξή σου να με βάλεις για ύπνο».
          
          Πόσο πονούσε η καρδιά μου άραγε;

Θέλω να επιστρέψω με διηγήματα αλλά γράφω το δεύτερο μου μυθιστόρημα και αύριο γυρίζω σπίτι μου επιτέλους μετά από μια σύντομη επίσκεψη στο πατρικό μου αλλά οι αϋπνίες βαράνε κόκκινο!
          
          Δεν περνάω καλά και δεν έχω μαζί και το λάπτοπ μου! 

Τι κι αν οι πρωταγωνιστές του διηγήματος μου «όλα όσα ποτέ δεν θα σου πω» συναντιόταν μετά από τέσσερα χρόνια; Εκείνη θα ένιωθε ξανά βάρος; Εκείνος θα είχε καταλάβει τα λάθη του; Θα σκεφτόταν τι θα γινόταν... αν είχαν προχωρήσει; Ή το μαζί δεν θα λειτουργούσε ποτέ; 

Είσαι υπέροχη ♡ 

Καλησπέρα! 
          Μόλις πρόσεξα ότι το wattpad σε αφαίρεσε από όσους ακολουθούσα... (σε περίπτωση που αποφασίσει να σου στείλει ειδοποίηση για το follow που σε ξαναεκανα) :') 

Τα σχολεία έχουν ξεκινήσει από την Πέμπτη αλλά απόψε βρέθηκα να νοσταλγώ εκείνες τις μέρες που αγχωνόμουν για την πρώτη μου μέρα κάθε χρονιά. Αν και φέτος βρέθηκα να αγχώνομαι για τελείως διαφορετικό λόγο σε σχέση με την σχολική χρονιά (καθώς δουλεύω σε βιβλιοπωλείο), πάντοτε θα έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου μια φράση που κάποτε είχε πει ένας συγκεκριμένος και σημαντικός για εμένα άνθρωπος· «Δεν είναι κακό πού και πού να κάνουμε ένα διάλειμμα». Απόψε ας θεωρήσουμε ότι είναι η τελευταία νύχτα πριν την έναρξη της καινούργιας σχολικής χρονιάς και διαβάζουμε τις ιστορίες που κάποτε είχαμε γράψει μαζί, γιατί αν δεν έγραφα την ιδέα, τότε θα το έκανες εσύ. Σε ευχαριστώ για αυτό που με έκανες να γίνω· ευχαριστώ που χάρις σε εσένα ακολούθησα τα όνειρα μου. Κι ας μην το δεις και ποτέ<3
          
          https://www.wattpad.com/list/871929897?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading_list&wp_page=reading_list_details&wp_uname=Nanakon989

Σήμερα ευχόμαστε «χρόνια πολλά» σε εκείνους τους άγνωστους που κάποτε ήταν όλη μας η ζωή.
          
          https://www.wattpad.com/story/282722777?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=Nanakon989

Καλησπέρα και ελπίζω να είσαι καλά! Διάβασα την ιστορία Πως να ξεχάσεις και είδα ότι είναι 3 μέρη. Είδα ότι το 3ο ότι δεν είναι ολοκληρωμένο. Στην ουσία συνέχει του 2ου είναι οι Ξεχασμένες Αναμνήσεις; Τα ανακάλυψα εχθές και σήμερα έτσι όπως κοίταγα για την συνέχεια, οφείλω να πω ότι μπερδεύτηκα. Μήπως θα σου ήταν εύκολο να μου εξηγήσεις είτε από εδώ είτε από προσωπικό μήνυμα στο Instagram; Σε ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων. Και συγχαρητήρια και για τον βιβλίο σου με τις εκδόσεις Πηγή!

Σήμερα νοσταλγούμε μία από τις πρώτες μας αγάπες· εκείνες που μας συντρόφευαν στο σκοτάδι και που ποτέ τους δεν προοριζόταν να «βγουν» στο φως. 
          
          Η γραφή έχει κάτι από την παλιά Ελεάννα, εκείνη που αγάπησε τόσο και δεν πήρε τίποτα πίσω. Κι όμως, έξι χρόνια μετά, μπορεί να ελπίζει πως τα όνειρα που έκανε στο σκοτάδι μαζί του, πλέον τα είδε να ανθίζουν στο φως.
          
          https://www.wattpad.com/story/215185182?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=Nanakon989