NazaninBakhtiari

گفته بودی صد ساله که واتپد رو حذف کردی، برای همین اینا رو اینجا مینویسم، چون مطمئنم قرار نیست بخونیشون.
          یه پسر بین ما قرار گرفت که کاش هیچوقت ندیده بودمش و نمیشناختمش... کاش حداقل ارزش داشت. کاش همون وقتی که یه بچه بودی قبول میکردم دوستم داشته باشی نه اینکه انقدر دیر بهت علاقه مند بشم. این پروفایل رو وقتی ساختی که فقط 14 سالت بود و ساختیش که قصه منو بخونی... اگر میتونستم یه قصه مینوشتم از رابطه خودمون:) کاش های زیادی راجبت دارم. متاسفانه هی به خودم میقبولونم که دیگه بهت اهمیتی نمیدم و فراموشت کردم اما چندوقت یکبار نیمه شب روی تخت بیمارستان گریه میکنم و بهم آرامبخش میزنن... نمیفهمم چرا.. احمقانه ست. امیدوارم برای همیشه از یادم بری و فراموش کنم وجود داشتی. بخاطر زخمی که بهم زدی هیچوقت نمیبخشمت و جای درد این زخم همیشه تو وجودم میمونم نازنینم.