Bilmiyorum belki bu yazıyı okumazsını. Ama ben yinede kendimi anlatmak ve içimdeki duyguları bir nebze de olsun rahatlatmak istiyorum. Bende bi lise öğrencisiyim ve korkuyorum. Her genç gibi, her kadın gibi ve her insan gibi. KORKUYORUM.
Bir çocuk babasının silahını alarak insanları canice öldürdü. Bu insanların kimseye zararı yoktu. Bir katil hiç tanımadığı, yüz yüze gelmediği, oturup muhabbet etmediği birini niye öldürdü?
Polis olan bir adam, hak hukuk adalet için çalışan bir adam, el kadar çocuğunun eline silah verip atış talimi neden yapar?
Hangi insan evladı yapar bunu?
İlk önce dışarı çıkamıyorduk korkudan, acaba bugün hangi SUÇA SÜRÜKLENMİŞ çocuk benim canımı alacak diye korkudan dışarı çıkamaz hale geldik.
Okul; eğitim yuvası, ikinci evimiz. Ben kendi evimden neden korkuyorum? Neden masum insanlar hep tanımadığı kişiler tarafından öldürülmek zorunda? Ve neden insanlar buna bir ses çıkartmıyor?
Arkadaşlar biz bu kadar mı duygusuzlaştık? Bizim özümüz hiçbir zaman bu değildi ki. Biz ne ara bu hâle geldik?
Benimde hayallerim var diğer çocuklar gibi ama ben yarın bir gün öldüğümde hayallerimin yarım kalmasını istemiyorum. Suça sürüklenen çocuk diyerek katilimle empati yapılmasını istemiyorum. Diskort'da ki iğrenç insanların hakkımda yapacakları iğrenç konuşmaları bilmek istemiyorum.
Fotoğraflarımın altına, "Aman melek gibi kızmış yazık oldu." Gibi yorumlar yapılmasını istemiyorum. Şehit haberlerini bile ekranın en altındaki küçüçük yere yazılan haber programlarının maskotu olmak da istemiyorum.
Kimse bunu istemiyor ama olmaması içinde kimse çabalamıyor.
O gençlerin ailesi vardı, öğretmenlerin evlatları, eşleri vardı. Bunun sorumlusu kim? O ailelere bunun hesabını kim verebilir?
