කොහොමද ලමයි,
දන්නවා හොදින් නෙවෙයි කියලා.ආසාවෙන් කියවපු කතා ඔක්කොම එකපාරම නැති වෙලා ගියාම හිනාවෙන්න ස්ට්රෙස් වෙලා ඉද්දි මොහොතකට හරි සැනසීමක් ගේන්න පුලුවන් උන එකම ඇප් එකත් පාළුවට ගිහින් තියෙද්දි අඩන්නද තරහ ගන්නද කියලවත් හිතාගන්න බෑ.අපි බලන් ඉමු ආයෙත් කවදම හරි එයාලා එනකම්.මමත් මගෙ කතාව ටික කාලෙකට onhold කරනවා පැංචනේ .මොකද මන් කතා ලිව්වෙ රිලැක්ස් එහෙකට ඒත් තවත් මට මේ වට්ටිය ඇතුලේ කලින් තිබ්බ පිරුණ හැඟීම දැනෙන්නෙ නෑ හැමදේම පාළුවට ගිහින් වගේ.කතාව ටයිප් කරන්නවත් මූඩ් එකක් නෑ ළමයෝ .මන් හිතනවා ඉක්මනට මේ ඉඩෝරය ගෙවිලා යයි කියලා.එතකන් ඉවසන් ඉමු.දරාගන්න අමාරුම තැන් වල මොහොතකට නැවතිලා මතක් කරගන්න ඒ ෆැන්ටසිය .එතකොට ඔයාටම දැනෙයි ඉස්සරහ ගැන බලාපොරොත්තුවක් අන්න ඒක වෙනුවෙන් ඉවසන් ඉන්න.විශ්වාස කරන්න හොදම දවස් එන්නෙ ඉස්සරහට.ඔව් මන් තාමත් ඒක විශ්වාස කරනවා.ඉතින් ආයෙමත් කියන්නෙ ඉවසන් ඉමු මේ ඉඩෝරය ගෙවිලා ආයෙත් වසන්තයක් එනකන්.☺️
මොනා ලිව්වද මන්දා පැටවුනේ.හිතේ දුක අඩු කරගන්නයි ටිකක් ඔහේ ලිව්වෙ.ආයෙත් හම්බෙනකන් පරිස්සමෙන් ඉන්න ලමයෝ.♥️.අමතක කරන්න එපා කොයි තරම් අමාරු කාර්තුවක් උනත් අල්ලන් ඉන්න ළමයෝ වෙන මොනවත් නෙවෙයි ඔයාවම.☺️♥️
