"Kailan daw gagaling paa mo?" tanong ko nang makapasok na siya sa loob.
"Why?" kunot noong hinarap ako ni Eros matapos makaupo ng maayos. "Ayaw mo na bang alagaan ako?"
Nanlalaki ang mga mata kong napailing. "Hindi naman sa gano'n! Pero hindi ba't mas maganda kung gagaling na rin ang paa mo para hindi ka na mahirapan?"
Sabi niya ay magiging alalay niya ako, pero hindi man lang niya ako pinahawak sa bag niya at mas pinili niyang bitbitin iyon. Ni pag-alalay sa kanya sa paglalakad, ayaw niya. Ang labo niya.
"Kaya nga nand'yan ka e, para alalayan ako." Ngumiti siya at kita ko ang maputi niyang ngipin. Napakurap ako.
Kunyari akong napairap. "Alalayan? Ni hindi mo nga pinapabitbit sa 'kin 'yang bag mo!" napahalukipkip pa ako, kunyari'y nagtatampo.
Eros chuckled, amusement can be seen in his handsome face. "A man should bring their own bags, binibini. Kahit pa maputol itong isang paa ko, I'll never let a woman carry my things, not because I don't like it, but because it's inappropriate."
https://www.wattpad.com/story/407517411