Ne gide biliyorum ne kala biliyorum
İki arada bir derede savruluyor yüreğim
Gitmenin acısını, kalmanın ağırlığını
Her nefeste yeniden yaşıyor bedenim
Gitsem ardımda yarım kalan hayaller
Kalsam içimde büyüyen hasretler var
Ne tam kopabiliyorum bu yerlerden
Ne de kök salabiliyorum, ne çare var
Gitmek mi zor, kalmak mı bilmiyorum
İkisinin arasında bir yerdeyim işte
Ne tam özgür olabiliyorum kanatlanıp
Ne de huzur bulabiliyorum bu köşede
Belki de budur yaşamın kendisi
Ne tam gidebilmek, ne kalabilmek
Her adımda yeni bir karar vermek
Ve bu ikilemin içinde nefes alabilmek