Ben birine ilkkez (KARDEŞ) gözü ile bakmıştım
5. Sınıfta o sınıfta ilk dosttum oydu başkası yoktu.
Ne olursa olsun omzumu ona koyup derdimi anlatabiliyordum...
Ne bileyim ailemiz tanıştı etti. (Buluşturduk)
Zamanla birbirmize Dosttan, çıkıp kardeş dedik.
“İLK KARDEŞİMDİ İLKKEZ Bİ KİŞİYE O GÖZÜYLE BAKMIŞTIM..”
Daha sonra Okuldan gitmek zorunda kaldım.
Oda gidiçekti aynı anda Okuldan gitmiştik...
Onca şey yazmıştık birbirimize sanki varya hiç ayrılmayacağız, büyüyene kadar birlikte gibi hissediyorduk...
O Hollandaya gitti babasının tahini çıktı.
Orda yıkılmıştım...( birdaha göremeyeceğimi biliyordum veya sarılamayacağımı)
O okul çıkışda servise binmeden önçe ağlayarak ona sarılıp veda etmiştim. (aklıma geldikçe ağlıyom) çok koymuştu.
Kardeşim dediğim insana birdaha görememek, sarılamamak, omzuna ona koyarak derdini anlatmak. (HALADA KOYUYOR)
O günden sonra haber dair alamadım...
(4 Seneden beri aklımdan çıkmıyor. )
Keşke gelse ona bi kere daha sarılabilsem,keşke onla gülebilsem,ağlayabilsem...
AMA YOk (En zoruda birşeymi oldu korkusu )
Arkadaşlarımla yaptığım herşey o aklıma geliyor ne kadar belli etmesem bile o anki içimin acısını kimse bilemez...
Bi kere küsmüştüm o başka yerde ben başka yerde oturmuştum varya yemin ederim o küstüğüm dakikalar kadar gidip sesini duysaydım onun...
(Olm insan yazarkende ağlarmı) sjsjjsjs
