Nirainan

Aniden hatırladım ve cevap verip vermediğini kontrol etmeye geldim. Anlık boşluk yaşayıp da yazmışım o zaman ama yine de silmeyeceğim fnsmnfmsd 

Nani mo kawaranai sora go
          Ano toki no futari o kumo ni nosete hakonde yuku
          Nani mo kawaranai sora o
          Mitsumeteta shiroi kimi o omoi dasu
          
          The never changing sky
          Carries us as we once were away on the clouds
          I remember the white you
          Gazing at the same unchanging sky

And if the lights are all out
          I'll follow your bus downtown
          See who's hanging out
          
          One way, or another, I'm gonna lose ya
          I'm gonna give you the slip
          A slip of the hip or another, I'm gonna lose ya
          I'm gonna trick ya, I'll trick ya
          One way, or another, I'm gonna lose ya
          I'm wanna trick ya, trick ya, trick ya, trick ya
          One way, or another, I'm gonna lose ya
          I'm gonna give you the slip

Her şeye olan bakış açım, düşüncelerim o kadar hızlı değişiyor ki. Daha dün yazdığım için çok pişmandım. Nedenini önceden de yazmıştım. Çünki senin gözünde yerimi bilmiyorum. Şimdiyse tekrar yazıyorum. Her şeyin eskiye dönmesi imkansız. Burda takıldığımız dönem harikaydı. Ama şu anda eskilerden kimse kalmamış. Sen bile nadiren giriyorsun ve yazdığım koca-koca metinleri okuyacak kadar zamanın var mı onu da bilmiyorum. 

Eskilere dönmek çok güzel olmaz mıydı? Wattpad'te dm özelliği vardı. Her kes aşırı aktifti. Sen kitabına neredeyse her gün yeni bölüm atardın ve ben de okuyup yorum yapardımm. Çizimlerini falan da paylaşıyordun. Gün içinde olan olayları da anlatırdın. Yorumlarda olan sohbetlerimiz gerçekten harikaydı xkslxmms Gerçekten şimdikinden çok daha saftık. Bazı şeylerden habersiz olunca, daha saf hatta daha aptal olunca hayat daha çok zevk veriyordu :') 

Well you do enough talk
          My little hawk, why do you cry?
          Tell me what did you learn from the Tillamook burn?
          Or the Fourth of July?
          We're all gonna die
          
          Sitting at the bed with the halo at your head
          Was it all a disguise, like Junior High
          Where everything was fiction, future, and prediction
          Now, where am I?
          My fading supply
          
          Did you get enough love, my little dove
          Why do you cry?
          And I'm sorry I left, but it was for the best
          Though it never felt right
          My little Versailles

Winding down our emotions~
          Family and friends becoming ghosts to dream of
          And pass on, time will erase every face, every name
          We are alone, no one to blame
          
          Bernadette, you are my liberty
          I celebrate the day that you changed my history
          Life and death will always lead you into love and regret
          But you have answers, and I have the key to Bernadette

2 sene sonra girip bu kadar mesaj atmam çok da sağlıklı gelmeyebilir ama gerçekten çok fazla özlüyorum. O kadar ki, anlatamam. Eskiden elde etmek istediğim bazı şeylere sahibim ama kalbimdeki boşluğu dolduramıyorum. Her gün seni düşünmüyorum, aylarca ismini anmadığım bile oluyor. Ama ne zaman seni ve anılarımızı hatırlasam özlem ve o boşluk hissi içimi sarıyor. Eskiden benden nefret etmemen için hislerimi hep saklamaya çalıştım. Benliğimi ve hislerimi sürekli baskıladım. Artık yapmayacağım. 

Sana anlatmak istediğim ve senden duymak istediğim çok şey var. Bir kısmını anlattım çünki girip okuyacağına inandım. Yazmam için cesaret veren hem okuyacağına, hem de hiç görmeyecek olmana inanmam sanırım. 

O kadar doldurdum buraları. Nedenini yazmadan geçemem. Bir süre önceye kadar gözümde "eskiden değer verdiğim ve beni aşağı gören. Kendimden soğuttuğum" biriydin. Bir ankette isim, yaş, soy ismi falan açıkça yazmıştım. Onu silip silmediğimi görmek için girdim ve senin cevaplarını da okumak istedim. Kendime engel olamadım ve neredeyse hepsini okudum. Eski mesajlarımızı gördüm. Eskiden bana değer verdiğine emin oldum ve o günleri o kadar özledim ki. Sohbetlerimizi, yazdıklarını okumayı, kitaplarını okumayı, birlikte bir şeyler yazmayı. Şu an eski aptal çocuk değilim. Her şeyi hatırlamasam bile daha iyi anlıyorum. İlişkimizi çürüten, toksikleştiren, bana verdiğin değeri bitiren sen değil, bendim. En son 3 gün önce yazmıştım sanırım buraya. Aradaki üç gün boyunca cevap versen ne konuşacağımızı, sana ne söylemek istediğimi, ne yapmak istediğimi düşündüm ara-sıra. 4-5 saat sonra trenim var, uyusam uyanamayacağımı bildiğim için hiç uyumadım. Telefonu alıp bu uygulamaya girdim ve itiraf edeyim ki, birşeyler yazmak aklımda yoktu. Sadece cevap verip vermediğine bakacaktım