Wiewióra_Minho

Hej, moje miski Haribo.
          
          Pisałam, że nie będzie mnie do wakacji, ale… muszę być z wami szczera.  
          Nie wiem, czy nie odejdę całkiem.  
          To nie jest jeszcze pewne, bo mój stan nie jest teraz najlepszy  ani psychicznie, ani fizycznie. (Przepraszam że to tak podkreślam.)
          Czuję, że dużo rzeczy mnie przytłacza i czasem naprawdę trudno mi się podnieść.
          Może mi się to jeszcze odmieni… ale szczerze?  
          Wątpię, żeby w tym roku pojawiło się coś nowego.  
          Nie wiem nawet, czy w ogóle jeszcze coś się pojawi.  
          I,to boli,, bo kochałam to robić  kochałam pisać dla was, dla moich misiaków.  
          Ale teraz czuję jakby, ta radość gdzieś mi uciekła, jakby ktoś ją powoli gasił.
          Może wrócę.  
          Może znajdę znowu tę iskrę.  
          Ale nie chcę wam obiecywać czegoś, czego sama nie jestem pewna.
          Przepraszam was z całego serca.  
          I pamiętajcie proszę… kocham was całym moim małym serduszkiem, nawet jeśli mnie tu nie będzie.
          
          Buziaki i miłego,  
          Nornica <3

Hej moje miski Haribo.
          Szybko się wypowiem, co i jak z moją działalnością tutaj na Wattpadzie.
          Ostatnio miałam dłuższą przerwę, bo mój stan psychiczny i fizyczny nie był najlepszy. Miałam nadzieję, że jak zniknę na chwilę to mi to pomoże, ale niestety rzeczy, które działy się potem, tylko wszystko pogorszyły. Ostatnio podupadam na zdrowiu i ogólnie jest coraz gorzej. Przez to wszystko zauważyłam u siebie duży spadek jakości w moich dziełach. Pisanie rozdziałów zajmuje mi coraz więcej czasu, bo mam w głowie milion różnych wersji i zawsze staram się wybrać tę najlepszą. I powiem szczerze  zaczęło mi to też sprawiać mniej przyjemności. Kiedyś pisałam to z myślą o was i dla was, bo dawało mi to radość… a teraz coraz częściej czuję, że muszę się zmuszać, żeby cokolwiek stworzyć.
          Mam nadzieję, że mnie rozumiecie  ja naprawdę się staram i nie chcę wrzucać słabych rozdziałów. Dlatego pojawiają się rzadziej. Niedługo koniec roku szkolnego  w wakacje postaram się trochę nadrobić. Co do tego miesiąca… jeszcze nie wiem. Wydaje mi się, że do wakacji może mnie tu nie być, za co was, misiaki, serdecznie przepraszam. Po prostu nie chcę dawać wam gówna do czytania. 
          Strasznie przepraszam.
          Nornica <3

Hej, moje miski Haribo.Strasznie was przepraszam  na Dzień Dziecka miały pojawić się rozdziały, ale nie wyrobiłam się. Próbowałam jeszcze nadrobić, ale kompletnie nie mam weny, więc naprawdę was przepraszam.Piszę to o 23, więc pewnie większość z was zobaczy to dopiero rano, ale i tak:
          wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Dziecka 
          Miłego, Nornica

hejhej

ja mam pytanie czy wattpad pojebało? dlaczego jest tak dużo rzeczy do wypełnienia przy robieniu książki?!

Luna 22.10.2011r – 9.04.2026r
          
          Chciałam cię przeprosić, Luncia, że nie byliśmy w stanie cię uratować. Postanowiliśmy cię uśpić, ponieważ męczyłaś się niemiłosiernie i wiedzieliśmy, że tak będzie lepiej. Byliśmy przy tobie do samego końca i jeszcze długo po twoim odejściu głaskaliśmy cię i całowaliśmy twoje ciało. Pamiętaj, że kochaliśmy cię całym sercem, nawet jeśli nie zawsze to okazywaliśmy.
          
          Twoją ostatnią noc w domu spędziłaś ze mną, w moim pokoju, i dziękuję sobie, że nie wróciłam do siebie, tylko zostałam z tobą w naszym rodzinnym domu. Byłaś dla mnie jak siostra, byłaś moim wsparciem, byłaś kimś, komu oddałam całe serce. Starałam się ci pomóc, ale się nie udało. Przepraszam. Jest tak pusto bez ciebie, tak cicho.
          
          Ostatnie dni nie były ciężkie tylko dla ciebie, bo wszyscy cierpieliśmy, widząc twój stan. Ale Lunka, pamiętaj, że mimo wszystko przeżyłaś długie lata, kiedy twoje rodzeństwo już dawno odeszło. Na świecie chodzą twoje dzieci, które tak bardzo kochałaś. Teraz została po tobie pustka w naszych sercach, kawałek twoich włosów i za niedługo urna, bo zostaniesz w domu na zawsze, żebyś wiedziała, że zawsze o tobie pamiętamy.
          
          Czułam, jakbyś była ze mną przez całe życie, i tak jest, bo nie mam wspomnień, w których ciebie by nie było. Już tęsknię. Około godziny 11:20 odeszłaś, ale my byliśmy z tobą jeszcze długo, nawet jeśli już o tym nie wiedziałaś. Byłaś tak strasznie walecznym psem. Żyłaś tak długo, walcząc z każdą chorobą, aż do tego jednego kleszcza, który wywołał u ciebie chorobę, przez którą odeszłaś.
          
          Mam nadzieję, że w następnym życiu nie będziesz musiała się o nic martwić. Tak bardzo cię kocham, Lunka. Nawet jeśli już cię z nami nie ma, to nigdy nie przestanę o tobie pamiętać.  
          Twoja Nornica.  
          Kocham cię Lunciacian ♥
          

Nie rozumiem jak doszłam do momentu w życiu w którym siedzę zapłakana z umierającym psem na kolanach który jedyne co robi to oddycha i patrzy się na mnie bo nawet nie jest w stanie się ruszyć jakby ja rozumiem że taka jest kolej rzeczy ale to mnie wcale nie pociesza kiedy widzę psa z którym przeżyłam pół swojego życia w tak koszmarnym stanie do tego jest burza której zawsze się bała a teraz tylko leży jakby jej nie było na moich nogach i ja bym tak bardzo chciała żeby to był tylko głupi pierwszy kwietnia ale nie jest do tego dziś była Wielkanoc która też była chujowa bo wszystkich zraziłam i moja babcia musiała siedzieć w masce żeby się nie zarazić i ja już nie wiem
          

Wesołego jajka!!!!! I mokrego śmingusa dingusa moje haribosy 

Ej bo dziś na ulicy podeszła do mnie zakonnica i powiedziała: „Bóg pochlastał cię po stopach.”  Ja mam pytanie… co to w ogóle znaczy? i czy mam się bać?

Co zrobiłam dzień po przeprowadzce do nowego mieszkania? Powiesiłam na ścianie nad łóżkiem zdjęcia 32 różnych dorosłych facetów  HAGAGHAGAGAHGSGSGSHVSGHSVVSHBACAHVACAGAGAVAHAHVAVAHAJBAHAJZBGSN