Bana göre mezarın kendisinin bir anlamı yok. O taşlara baktığımda gördüğüm şey; acı, mutluluk, umut, korku ve sonunda karanlığa dönüş. Her mezar taşı bir yaşanmışlığı temsil ediyor ama hepsinin sonu aynı sessizlik.
Yaşamayı çok ciddiye alıyoruz. Ölümü kabul ettiğimizi söylesek bile, aslında onu kabul edemediğimiz için bu kadar çok anlam üretmeye çalışıyoruz, inançları oluşturuyoruz. Eğer gerçekten kabul etseydik, değeri olmayan döngünün ve döngünün güzelleşmesi mezarların bizi unutulmaz ya da değerli kılacağına bu denli inanmasaydık belki de hayatı en azından daha rahat yaşayabilirdik.
