Kitabın sonu için üzgünüm
Ben bu kitabı yazmaya karar verdiğimde , kitabın mutlu sonla bitmeyeceğini bilerek yazmaya başlamıştım .
Onlar düşman iki ailenin çocuklarıydı , Daha doğmadan üzerlerine yapışmış bir kan davası vardı .
Her şeyden önce yaşadıkları coğrafya onları asla kabul etmeyecek bir coğrafyaydı .
Ve geride bırakıp gidemeyecek aileleri vardı, mesela Adil Fadime'yi öylece bırakıp gidemezdi .
Onlar da ilk başta bütün bunların , ne kadar imkansız olduğunun farkındalardı O yüzden zaten 20 yıl boyunca birbirlerinden kaçtılar duygularını kabul edemediler sürekli en yanlış ihtimallere inandılar .
Yine de her şeye rağmen bütün riskleri kabul edip aşklarını yaşamaya çalıştılar . Ne kadar çabalasalar da hiçbir zaman tam anlamıyla mutlu olamadılar çünkü sürekli bir şeylerden kaçmaları ve saklanmaları gerekiyordu yani aslında hiçbir zaman onlar için mutlu bir son yoktu .
Birçok kişinin hayal ettiği gibi farklı bir ülkeye gidip yaşamaya başlasalar bir yanları eksik kalacaktı ailelerinin onları reddedişini , kabul etseler bile yanlarında durmamalarını sürekli hissedeceklerdi.
Ben onları çok sevdim biliyorum siz de sevdiniz eğer bu kötü sonu hiç kabul etmek istemiyorsanız 37. bölümü final olarak kabul edebilirsiniz çünkü onu da aslında alternatif bir final olarak yazdım el ele o restorandan girdiklerini ve hiçbir şey olmadan mutlu bir gece geçirdiklerini hayal edebilirsiniz.
