Birkaç satır da ben yazayım dedim panonuza;
Onun sonsuzluğunda var edemem kendimi.
Bir adem ya bu, içimde,
Varoluştan bir kaside.
Yok oluştan bir meltem yeli esse de,
Beni ona götürse, olmaz mı?
Duyursam sesimi, açsa matem gözlerini.
Baksa bana ve eseflerim bir kuş olup uçup gitse.
Ya da sadece, yaşasa.
Nefes aldığını bilsem.
Bir kara güne gömülse gönlümün bam teli.
Tüm şarkılar sussa ama o konuşsa...
Söyle bana,
Onun kimsesi olmak için bürünmüşken bir kimsenin kimliğine,
Nasıl dönerim şimdi eski benliğime?