Uykularım kaçıyor. Defterlerime karaladıklarım kapımda, karalamadıklarım ise beyin kıvrımlarımda.  Yazıyorum, yazıyorum ama biten bir tek mürekkep oluyor. Hayalden dostlar bir türlü beni bırakmıyor. Bende onları kelimelere hapsediyorum. Sayfalar tükendi, artık elim klavyede. Yanlız kaldığım bu diyarda yeni hayatlar bulmak için..