Mój nick, zawsze był dla mnie ważny, bo ta PaniCienia to nie jest po prostu losowy dobór słów, tylko po to, żeby "ładnie" brzmiało. To jest część mnie. Ta część mnie, która w moich wyobrażeniach, myślach, snach miała odwagę robić wszystko to, czego ja się bałam i wstydziłam. I dziś mogę z całą pewnością stwierdzić, że PaniCienia przestała być tylko moim alter-ego, przestała istnieć tylko w moich marzeniach, bo teraz jest mną. Z tej małej zakompleksionej dziewczynki stałam się dorosłą, trochę bardziej pewną siebie kobietą, która w końcu ma odwagę mówić i robić to, co zawsze chowała w sobie i udawała, że wcale tego nie chce.