Parapsixoloq

Salamm. Məndə kitab yazıram. Qarşılıqlı oxuyaq bilərik:)
          https://www.wattpad.com/story/413632751?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=Kalilzada

Salam. (Qəhərdən boğuldu)
          
          İllər sonra, doğma dilimdə yazmağa geri qayıtdım. Düzünü desəm, çox da darıxdım.
          
          Gəlsəniz, yeni profildə, yeni hekayəmdə görüşək. Sevgilər hər birinizə <3
          
          https://www.wattpad.com/story/411179871?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=Estheraida

Bu gün #ARMAĞAN'ın 9.YILDÖNÜMÜ!
          
          KUTLARIM ❤️

Salam Azərbaycanca yazmağa davam edirsiniz? Edəcəksiz? 

Uzun zaman sonra, ben geldim :')
          Bu süreçte çok zorlu ve çok güzel olmakla türlü türlü serüvenler yaşadım, olaylar atlattım ve çoğu halen de devam etmekte. Ama bir şekilde yaşıyoruz, yılmıyoruz, ve yaşamaya devam edeceğiz.
          
          Gelgelelim bugün uzun zaman sonra wattpad'i tekrar yükleyip içimi dökmeme neden olacak o olaya (:
          
          Bugün çok sevdiğim o beyefendiyle görüşmüştük. (Canımın içi ya, sevgim kabardı şu an, yiyeceğim şu adamı)
          
          Birlikte geçirdiğimiz saatler sonrası yaptığı bir şey şu aşka âşık kalbimi aldı, şeker pamuklarının içine attı, kaz tüyü yastıklarla üzerine üzerine vurdu, içimden nasıl bir elektrik dalgası geçti, anlatamam. Kendisi, benim "Misafir Çocuğu" isimli kitabımda hayran hayran yazdığım ana erkek karakterimin, Mert'imizin yapmış olduğu bir hareketin aynısını yaptı. Benim için çok özel olduğundan ne olduğunu söylemek istemiyorum aslında, ama aşırı soft bir sahneydi. Aklıma geldikce delirecek gibi oluyorum ağlicam of :""""
          
          Düşünsenize, sadece hayallerinde olabilecek güzellikte bir şeyler yazıyor, o hayali yarattığın karakterlerine yaşatıyorsun. Senin kaleminden karakterin belirli eylemler yapıyor. Ve gün geliyor, sevdiğin adam tüm bunlardan habersiz bir şekilde gelip senin hayranlıkla yazdığın o sahneyi sana yaşatıyor. Gözlerim doldu oğlum, şaka gibi. Son birkaç aydır gerçeklik algımı yitirmiş gibiyim, hepsi hayal ürünüm bile olabilir, şaşırmam artık. Umarım tüm bu zorlukları birlikte atlatır ve birbirimizi hiç kaybetmeyiz. Bunu gerçekten tüm içtenliğimle diliyorum... Şans dileyin <3
          
          

Wattpad'daki 8.senem kutlu olsun ❤️

Dün gece sohbet ederken, birden beni karahindibaya benzettiğinden bahsetti. Karahindiba. 
          "Üflesem uçuşacaksın, etrafa yayılacak, güzelliğini yayacaksın, ama geride kalan parçan da hâlâ çok güzel olarak kalacak. Güzelliğinden bir şey kaybetmeyeceksin." 
          
          "Seni çok daha güzel şeylere benzetebilirdim, ama o an içimden bu geldi. Ne kadar özel olduğunu hatırlatmak istedim," dedi. 
          
          Çok ilginç ve hoş bir benzetmeydi benim için. Bunun, aklına nereden geldiğini, nasıl benzediğimi sorduğumda, birden zihnimde öylece beliriverdi dedi. Aynı durumu sayısız kez yaşamış ben için, bu cevabı duymak daha da hoştu :')  Bazı şeylerin bir nedeni yoktur, olması gerekir, ve olur. 
          
          Bunları anlatırken bile kalbim hızlanıyor, kalbimij içine reçel doldurulmuş gibi, özel bir duygu durumu. Canım adam. Sen de çok özelsin.

Buraya kadardı. Her şeyi itiraf ettim, içimdekilerin tümünü ortaya döktüm. Ardından da o açıldı, hissettiklerimizi kasmadan ve korkmadan öylece anlattık ve dinledik. Aylardır buraya yazdığım, onunla ilgili olan notlarımı bile ona özet geçtim, duygularımın derinliğinin farkına varsın istedim. Sanırım kaderin bunca yıldır benim için beklettiği kişiyi buldum. Uzun zaman sonra ilk kez tren  rayına oturmuş gibi hissediyorum. Kalbimdeki kaos dinmeye başladı, canımı acıtan çarpıntılar artık normale dönüyor. Seveceğim, sevileceğim. İnanıyorum. Yaşayalım bakalım. <3

Tüm savunmam ve direnişim buraya kadardı.
          Âşık oldum. 

 Ben geldim. Uzun zamandır hem bu, hem de diğer hesabımdaki panomda yaz yaz bitiremediğim, umutsuzca kendisine kapılmış olduğum biri vardı. Dün tüm akşamı onunla geçirdim. Kulüp falan da değil, bildiğiniz başbaşa, sadece ikimiz. Şaka gibi değil mi.
           Bilim konferansından bahsetmiştim geçen, dün oraya gitmiştik. Yapmasından korktuğum, yaparsa kesinlikle soğuyacağımı düşündüğüm hiç ama hiçbir şeyi yapmadı. Sakalını bile kesmiş, halbuki sevmediğimle ilgili hiçbir şey söylememiştim. İçten içe o kadar çok sevinmiştim ki.. Hatırladığımdan daha tatlı, daha sempatik.. 
           Ben metrodan çıkıp birden karşısına dikildiğimde, kafasını kaldırıp bakınca önce bi dondu, sonra aydınlanmış gibi yanıma geldi. Garipti o an, gerçekdışı gibiydi. Ama her şeyi o kadar iyi idare ediyordu ki, tüm gün yanındayken hiç gerilmedim, sıkılmadım, korkmadım.
           Konuşmalarımız arasında sürekli espiriler, komiklikler dönerdi. Akşam eve gelip bugün için tekrar teşekkür ederken "güzel gündü" dedim. O da, "biliyorum, sen vardın" dedi. Kalbim, içinde olduğu kafesin demirlerinden tutup sallar gibi salladı beni. Halbuki sürekli iltifat edip büyüsünü kaçıran biri değil, iltifat etmelik bir bağımız da yok gerçi. Üniversiteden, kulüpten iki tanıdığız sadece. 
           Konferansta oturduğumuz yer biraz dardı, sıkışmıştı. Otururken sürekli omuzlarımız ve kollarımız temas içindeydi, dakikalarca kıpırdamadan öylece duruyorduk. Bundan ne o, ne ben bir sıkıntı duymuyordum. O an bir de kalbimi görseydiniz, pıt pıt. 
          
           (Devamını alta yazıyorum.)