ගයිස් මං කාලයක් තිස්සෙ දැකපු දෙයක්..
මං ටික්ටොක් එකෙත් ඉන්නවා...
මං ඉස්සෙල්ලම ලියන්න පටන්ගත්තෙ ඒකෙන්..
මං බර දේවල් ලියන කෙනෙක් නෙවේ...
මම රැන්ඩම් ඒ අවස්තාවේ හිතෙන දේ ලියන කෙනෙක්...
ඒක ඩීප් ද නැද්ද සරලද කියන්න මං හොයන්න යන්නෑ...
මට ඕනෙ ලිව්වා අමතක කරා වගේ ලියන්න..
ඉතිං මගේ මං ලියපුවගෙන් මං creatively ලියපු දේවල් කවදාවත් වයිරල් ගියේ නෑ...
මං කම්මැලි කමට ඉස්සර ඉස්කොලෙ මතක වගේ දේවල් ලිව්වම ඒවනම් වයිරල් යනවා මදි නොකියන්න...
මං ඒකෙන් දැකපු ලස්සනමදේ මිනිස්සු තමන්ගෙ මතක වලට බැඳිලා මදි නොකියන්න...
ඉතින් මං කාලෙකින් ආයෙත් එහෙම ඊට ටිකක් වෙනස් විදියට වීඩියෝ එකක් දැම්මා...
Interesting...
මුලදි නැතත් පස්සෙ පස්සෙ මාර විදියට ලයික්ස් දානවා සේව් කරගන්නවා රීපෝස්ට් කරනවා කමෙන්ට්ස් දානවා...
ඉතිං මං ඒක දැකලා මං අකමැති වැඩක් කරා..
ඒ මගේ Mehga Blackwood පොත ගැන පොඩි brief මැසෙජ් එකක් මං හැම කමෙන්ට් එකකටම රිප්ලයි විදියට යැව්වා...
මං හිත රවට්ටගත්තේ ඒ මං කරන්නෙ පස්සෙන් ගිහින් කියවන්න කියන එක නෙවේ , ඒක ගැන කට්ටියව දැනුවත් කරන එක කියලා...
සමහර අය කියවන්නම් කියලා දාලත් තිබුනා...
හරිම ✨✨✨ මිනිස්සු...
මට නොකියෙව්වත් කමක් නෑ රිප්ලයි එකටත් සතුටුයි...
ඒත් මං දැන් ටිකකට කලින් වීඩියො එකක් බල බල ඉද්දි ඒකෙ content තියෙන්නෙ organic vs paid marketing ගැන...
මං paid marketing එකක් නම් කළේ නෑ...
ඒත් මට අරම රිප්ලයිස් යවපු එකට ලැජ්ජ හිතුනා...
ඉතිං මං ඒව එකින් එකඩිලීට් කරන්නත් ගිහින් පස්සෙ හිතුවෙ ඕන්නැහැ කියලා...
ඔන්න ඔහේ කමක් නෑ තියමු හැබැයි ආයෙත් නම් ඒ වැඩේ කරන්නෑ කියලා...
මටම අමතක වුනු මගේ පොතේ tagline එක..
"Not all books want to be read"
ඉතිං මං මේක දාන්නෙ මට දැනෙන guilty feeling එක නැති කරගන්න..
අනිත් දේ තමයි මුලදි කට්ට කන්න වෙනවා දරාගන්නත් වෙනවා කියලා ඔයාලටත් කියන්න
කාලෙකට පස්සෙ චැප්ස් දාද්දි රීඩර්ස්ලා ආයෙත් හැදෙන්න කල් යනවනෙ..
අන්තිමට ගිය සතියෙ දාන්න කලින් දැම්මෙ ගිය නොවැම්බර් වල...
දැන් මේ නොවැම්බර් වලටත් කිට්ටුයි...
ඉතිං හරිනේ...
මට කියන්න ඕන උනේ මේක වැටි වැටී යන ගමනක් කියලා විතරමයි....
වැටී වැටී , දිනන්න යන ගමනක්...
-පොචා-