Yitik Baharın Ardından
Sokak lambaları titredi yine.
Sis çöktü içimin tenha yerine.
Bir kilisenin suskun çanları gibi,
Kalbim çarpıyordu gecenin dibine.
Sonra sen çıktın ansızın karşıma.
Yağmur değdi kurumuş dallarıma.
Bir bahar sinsice yürüdü gelip,
Pas tutmuş bütün mezarlarıma.
Gözlerin…
Tanrıdan düşmüş sıcak bir ayet.
Sesin…
Yıllardır beklenen son ziyaret.
Ve ben ilk kez o an anladım,
Mutluluk artık bir insan oldu.
Bir çift elde saklanan emanet..