Akşam üstü saatleri, gün ağlarken biraz içmiş gibiydim. Üzülmeye nereden başlasam bilemiyorum. İlacı olmayan bir ağrı nüksederken benliğimde, hatamı dansa kaldırdım. Sevmiştim, böyle gitme demiştim. Boş ver sen, kaçmaktansa alışırım ben. Elimde varlığını sürdüren soğuk şarabı yudumlarken dünleri atmaktı tek amacım. Ama bilirsin ki çoğu şeyin anısı vardır sevgilim, elimdeki şarabın bile. Kaçamadım, hatırladım. Sevdim, yaralandım. Düşlerimden düştüm. Neye göre yanlış hâlâ seni düşünmem? Bir çilingir sofrasında sana düşünme sev demiştim ya hani, napıyım korktum biraz,  sevmezsin diye. rakı içmeyi bilmesen tanışabilir miydik...
Sahi unutulmayan biri hep var mıdır? Bi gelsene, hiç öylesine