Rabikaya46

Herkese merhaba 
          	
          	Buraya içimden geldiği gibi, yaşadığım ve beni düşündüren bazı olayları yazmaya karar verdim. Eminim ki bazı şeyleri sadece ben değil, sizler de hayatınızda yaşıyorsunuzdur.
          	
          	Belki yazdıklarım birilerine yalnız olmadığını hissettirir, belki de birbirimizi daha iyi anlamamıza vesile olur.

Rabikaya46

Herkese merhaba 
          	  
          	  Bugün yaşadığım bir olaydan sonra bazı şeyleri tekrar düşündüm. 21. yüzyılda olmamıza rağmen hâlâ bazı konularda yeterince ilerleyemediğimizi düşünüyorum.
          	  
          	  Bunu düşünme sebebim yakın zamanda yeğenimle yaşadığım küçük bir sözlü tartışma oldu. Yaşanan durum üzerine annesiyle konuşmak istediğimde bana “Benim oğlum yapmaz” dedi. Olayı duyan kişiler de aksini söyleyince “O erkektir, yapar. Ben onu ne kadar kısıtlayabilirim ki?” cevabını verdi.
          	  
          	  Bence bu düşünce tarzı yanlış. Çünkü çocuklarımızı sevmek, yaptıkları her şeyi savunmak değildir. Asıl sevgi; hata yaptıklarında onları uyarmak, yanlışlarını göstermek ve doğruyu öğretmektir.
          	  
          	  “Erkektir yapar” ya da “benim çocuğum yapmaz” düşüncesiyle büyüyen çocuklar, yanlış davranışları normal görebilir. Çocuklarımızı koruduğumuzu düşünürken bazen onlara zarar verebilecek davranışları görmezden gelebiliriz.
          	  
          	  Unutmayalım ki bugün öğrettiğimiz değerler, onların yarın nasıl bir insan olacağını şekillendirir. Çocuklarımızı sevelim ama hatalarını da görmeyi bilelim.
• Reply

Rabikaya46

Herkese merhaba 
          
          Buraya içimden geldiği gibi, yaşadığım ve beni düşündüren bazı olayları yazmaya karar verdim. Eminim ki bazı şeyleri sadece ben değil, sizler de hayatınızda yaşıyorsunuzdur.
          
          Belki yazdıklarım birilerine yalnız olmadığını hissettirir, belki de birbirimizi daha iyi anlamamıza vesile olur.

Rabikaya46

Herkese merhaba 
            
            Bugün yaşadığım bir olaydan sonra bazı şeyleri tekrar düşündüm. 21. yüzyılda olmamıza rağmen hâlâ bazı konularda yeterince ilerleyemediğimizi düşünüyorum.
            
            Bunu düşünme sebebim yakın zamanda yeğenimle yaşadığım küçük bir sözlü tartışma oldu. Yaşanan durum üzerine annesiyle konuşmak istediğimde bana “Benim oğlum yapmaz” dedi. Olayı duyan kişiler de aksini söyleyince “O erkektir, yapar. Ben onu ne kadar kısıtlayabilirim ki?” cevabını verdi.
            
            Bence bu düşünce tarzı yanlış. Çünkü çocuklarımızı sevmek, yaptıkları her şeyi savunmak değildir. Asıl sevgi; hata yaptıklarında onları uyarmak, yanlışlarını göstermek ve doğruyu öğretmektir.
            
            “Erkektir yapar” ya da “benim çocuğum yapmaz” düşüncesiyle büyüyen çocuklar, yanlış davranışları normal görebilir. Çocuklarımızı koruduğumuzu düşünürken bazen onlara zarar verebilecek davranışları görmezden gelebiliriz.
            
            Unutmayalım ki bugün öğrettiğimiz değerler, onların yarın nasıl bir insan olacağını şekillendirir. Çocuklarımızı sevelim ama hatalarını da görmeyi bilelim.
• Reply