Roho-la-Giza
"ඔයා හොඳ සිහියෙන් ද පුතා ඔහොම අහන්නෙ? යන තැනක් ගැන අපිට නොකියා ලියුමක් ලියලා තියලා ගෙවල් වලින් යන සිරිතක් තියෙනවාද? කවුද දන්නෙ කොහේ කාත් එක්ක ගියාද කියලා?අහ්?"
චිරංග සුසුමක් හෙලුවේ ය. හිස දෙසපට වනමින් සිය කළකිරීම මවට පෙන්වූයේ ය. තමන් නිෂ්ඵල කතාබහක නිරත වෙමින් සිටින බව ඔහුට මොහොතකට සිතුනේ ය.
"අම්මා තප්පරේකටවත් හිතුවෙ නැද්ද ඇයි නංගි එහෙම ගියේ කියලා?"
"තියෙන මුරණ්ඩු කමනෙ. මොන හේතුවකට ගියත් එයා කළේ වැරැද්දක් පුතේ..."
"මම කලින් ප්රශ්නෙම වෙන විදිහකට අහන්නම්කො... එයා වැරදි කියමුකො... එතකොට අම්මලා හරිද?"
චිරංග ඉන් නැවතුනේ නැත.
"ඔයාලා හරි වෙලා නංගි වැරදි වෙන්න මට ඔයාලාගෙ පැත්තෙන් ඔයිට වඩා පවර්ෆුල් සාධාරණ නිදහසට කරුණක් ඕනි, අම්මා...
මොකද ඒකෙන් ඔයාලා සාධාරණීකරනය කරන්න හදන්නෙ අවුරුදු විසි හයක් මගේ නංගි මේ ගේ ඇතුලෙ විඳපු දුක..."
වත්සුණු - 67 කොටස
https://www.wattpad.com/1619148156?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe
-ශාමින්දි විජේසිංහ