SAACHI_THARUU

කතාවල character වලට හිනාවෙන්න පුරුදු නෑ .. මතක නෑ කියල කියෙව්වම හිටපු ගමන් මට හිතුනා ඒක විහිලුවක් ද කියල ... 
          	
          	ඒත් එහෙම නෑ .. 
          	දැන් තාලකට අත්පුඩියක් ගහන්නත් පොඩි ගේමක් දෙන්න උනාම කලින් කතාවෙ කිසිම විහිලුවක් නෑ කියල තේරෙනවා ... 
          	
          	

SAACHI_THARUU

කතාවල character වලට හිනාවෙන්න පුරුදු නෑ .. මතක නෑ කියල කියෙව්වම හිටපු ගමන් මට හිතුනා ඒක විහිලුවක් ද කියල ... 
          
          ඒත් එහෙම නෑ .. 
          දැන් තාලකට අත්පුඩියක් ගහන්නත් පොඩි ගේමක් දෙන්න උනාම කලින් කතාවෙ කිසිම විහිලුවක් නෑ කියල තේරෙනවා ... 
          
          

SAACHI_THARUU

රියලිටිය ඇතුලෙ බලාපොරොත්තු එකින් එක බිදවැටෙද්දි , ෆැන්ටසියේ කතා ඇතුලෙ අතරමංවෙලා තව තව ෆැන්ටසියෙම හිරවෙද්දි ..
          ආයෙමත් රියලිටියෙන් ඉස්සරහට යන්න පාරක් හොයාගන්න ඕනෙ කියල මතක්උනත් දැන් ආයෙ එන්න පාර මතක නැත්නම් ............

Magic_M-A-S

@SAACHI_THARUU මම ආවෙ මාව කියවනවට තෑන්ක්ස් කරල යන්න. ඒත් මේක දැක්කම් නිකම්ම කියෙවුණා. ලියන්න ගත්ත නම් ලස්සනට ලියවෙයි ඔයාගෙ අතින්. 
Reply

Magic_M-A-S

@SAACHI_THARUU අපි ඕනම පාරක ඇවිදන් යන්න ඕන පුන්චි පුන්චි මග සලකුණු තියල. මොකද~ ගියා වගේ නෙවේ උඩදාගෙන. ආයෙම එන්න වුණොත් එන්න වෙනවනෙ ම්න් ? ඉතින් මම නම් කියන්නෙ හොදම දේ දැන් ඉදන්වත් රියලිටියෙ අස්සෙ පුන්චි පුන්චි මග සලකුණු ඉතිරි කරල යන්න. ආ- අනික ඒ සලකුණු වැල්ලෙ අදින්න එපා ගලක කොටල යන්න. වැල්ල තාවකාලිකයි. එහෙම කරොත් අතරමං උනා වගේ දැනෙන හරිම එපාකරන සංවේදී හැගීම ඔයාට නොදැනෙයි ❤️
Reply

SAACHI_THARUU

සමහර අකුරු කිසි හැගීමක් නැතුව කියවද්දි ...
          
          සිද්දිය තමන්ට අදාලම නැතත් සමහර අකුරු දිහා බලන් ඒ ගැන ඔහේ කල්පනා කරන්න .. මූඩ්ගහන්න .. හිනාවෙන්න තරම් වෙනස් වෙන්නෙ ,
                    අපි ඉන්න මූඩ් එක නිසාද .. writerගෙ තියන magic එකක් නිසාද කියල මන් අද කල්පනා කලා ...... ඒත් හිතුවිල්ල ඇතුලෙම  මං අතරමං උනා ......