ජීවිතය
මාව දණ ගැස්සූ හැම දවසකම,
සිනහවටත් බරක් දැනුණු හැම මොහොතකම,
මගේ හිත සෙව්වේ
නුඹවමයි.
කිසිවෙකුට නොකියූ වේදනාවන් අතර,
නිහඬව මාව බදාගත්තේ
නුඹේ මතකයයි.
අඳුරුම රැයවල්වල
තරුවක් වගේ දිලිසුණේ නුඹ.
කුණාටුවක් මැද
නිහඬ වෙරළක් වගේ දැනුණේ නුඹ.
ඉතින් අදටත්...
මට සතුට ලැබෙන විටත්,
මට දුක දැනෙන විටත්,
විශේෂයෙන් ජීවිතයේ
අපහසුම දවස්වලට පවා,
නොදැනීම මගේ හිත
පැමිණෙන්නේ නුඹ ළඟටමයි.
මොකද සමහර මිනිස්සු
අපේ ජීවිතේ ඉන්නෙ දුරින් නොවෙයි...
අපේ හදවතේ ගැඹුරුම තැන.
එක පාරටමදුරස් වුණේ
නුඹෙන් පලා යන්න නොවෙයි...
හිතේ බර
වචනවලට වඩාබර වුණු නිසා.
ඉතින්...
කාලයට තව ටිකක් ඉඩ දෙන්න.
එදාට
මගේ නිහඬකම පුරාම
සැඟවුණු පිළිතුරු
නුඹටම කියාවි.
මගේ හිතේ හැමදාමත් ජීවත් වෙන පුංචි මකර පැටියට...
Sada....✍️