Yeniden merhaba arkadaşlar
Nasılsınız diye sormadan önce hâlâ hayatta olduğumu söylemek istiyorum. Bir süredir buradan ve sizden uzak kaldım… hatta olmayan yorumlarınızı bile özledim desem abartmış olmam. Biraz kendi kabuğuma çekildiğim bir dönemdeyim. İster sınav stresi deyin ister yorgunluk… ama yazamıyorum şu an. Gökyüzü Mavisi’nde tıkandım kaldım. Akmayınca da insanın içinden yazmak gelmiyor.
Ama şunu bilin: Bu hikâye bitmedi. Sadece benim biraz zamana ihtiyacım var.
Belki yine ortadan kaybolacağım bir süre. Bir gün, bir hafta… ya da biraz daha uzun. Bunu ben de bilmiyorum. Ama döndüğümde ya toplu şekilde ya da bölüm bölüm devam edeceğim.
Kitabın sonunu merak edenler… beni biraz daha bekler misiniz? Beklemezseniz de canınız sağ olsun.
En kısa zamanda geri dönmeye çalışacağım. Kendinize çok iyi bakın, Allah’a emanet olun ballarım
Sizi çok seven yazarınız
.