"208!"

Morarmış dudakları, solgun teni ve yorgun bedeni yardım dilenirken herkes sadece önüne bakıyordu. Muhtaçlığı kimsenin umurunda değildi. Ve ilk adımda sertçe yere yığıldı bedeni, kime umursamadı. Bir kişi hariç...

"Ende!"