Abi bazı yazarların göt kalkıklığı beni çok bitiriyor ya, başlarda tatlı insan dediğim elemanlar öyle bir değişiyor ki çok acınasılar. Kimsenin adını vermek istemiyorum, kavga çıkarmak gibi bir amacım da yok ama hislerimi dökmek istiyorum. Abi bak şimdi insanlar seni wattpadde neden takip eder? Yazılarını beğendiği için. İnsanlar seni takipten çıkınca neden tripleniyorsun anlamıyorum kimsenin sana takip borcu yok, bir de tekrar takibe alırlarsa analarına söveceğim diyor yani bu seni ilgilendirmez ki tehdit bile edenler var. Yok bu kadar oy gelmezse angst bitiririm, fici silerim kral bunlar senin hayal gücün istediğin gibi bitirmekte özgürsün, sen yazar olarak hayallerini aktarıyorsun insanların istediğini değil. Sinirimi bozan şeylerden biri de bu. Kimse babasının hayrına seni takip etmeyecek, kendim hakkında konuşacak olursam birileri beni takipten çıksa nerede hata yaptığımı düşünüp yazı dilime, anlatım biçimime bakarım, belki de yazdıklarım kötü olduğundandır ya da artık onlara hitap etmiyorumdur. Kimseye hitap etmek zorunda da değiliz, tarzımızın aynı olduğu insanlar bizi takip eder, yazılarımızı okur. Kimseye de sövmek zorunda değiliz, bu bir özgürlüktür. Bu konuda acayip doldum çünkü çoğu en güzel yazma savaşına değil, daha fazla takipçi kasma yarışında. Doğrusunu söylemek gerekiyorsa bazı zamanlarda çok emek vererek yazdığım bölüm az okununca üzülüyorum, motivasyonum düşüyor ama kimseyi de suçlamaya çalışmıyorum. Oy ve yorum sınırının dolmadığı zamanlarda bile yazıyorum çoğu zaman çünkü bu bana iyi hissettiriyor. Beni mutlu eden bir şeyi neden beni tüketen bir şeye çevireyim ki? Aslında herkesin böyle düşünmesini, yazılarını tutkuyla yazmalarını umuyorum. Ficlerini yapay zekaya yazdıranların ise en tez zamanda bunun yanlış olduğunun farkına varmalarını istiyorum çünkü duygularımız, hayal ettiklerimiz yapay değil ve bunları en içten duygularımızla insanlara aktarmamız gerektiğine inanıyorum. Umarım hissettiklerimi size iletebilmişimdir. Güzel günler dilerim.
