İnsan Ne ile Yaşar?
Ben "parıltı" ile yaşıyorum.
Ruhum karanlık ve sisler içindeyken yıldızlara baktığımda göz bebeğime dolan parıltıyla. Telleriyle beraber yüreğimi de titreten kemanımı çalarken, ellerimde görebildiğim parıltıyla. Sivri uçlu kalemimi elime aldığımda yazma arzu ve iştiyakı içinde satırları oluşturmama sebebiyet verip zihnimde peyda olan parıltıyla. Ya da plak döneminden kalma "My Way" şarkısını dinlerken kalbime dolan ritimlere karışmış parıltıyla. 
 
Dolaşırken sayfalarımda, soluk aldığında keskin bir yasemin kokusu duyumsayabilirsin! Çünkü bazı kelime uçlarına tomurcuklar serpiştirdim...

Benim Parıltıma ortak olmak ister misin?
O halde ufak ve şirin bir dünya seni bekliyor.