Güneş'in gelecek bölümünden kesiitt
Kaderimizde bizim için nelerin yazıldığını bilemezdik. Hayatın bizim için çizdiği yolları bilemediğimiz gibi…
İnsan bazen doğru bildiği bir yanlışla yaşar. O yanlışa öyle sıkı tutunurdu ki ona, gerçeğin başka bir ihtimali olduğunu düşünmezdi bile.
Ben de öyle yapmıştım,
*Işıl*
Onu kaybettiğimi sandığım gün, aslında kendimi kaybetmiştim.
*Üç yıl..*
Üç yıl boyunca içimde tek bir şey büyümüştü:
sessiz bir öfke.
Ama ne garipti ki, o öfkenin içinde bile hep ışıl'a olan sevdam vardı.
İnsan, kırıldığı birini hâlâ özleyebilir miydi? Kırıldığı yerden sevmeye devam edebilir mi?
Ben etmiştim.
Ama bu sevgi…
Temiz değildi artık.
İçine şüphe karışmıştı, kırgınlık karışmıştı.
Ve en çok da, cevabını hiç alamadığım sorular karışmıştı.
Işıl'ın beni aldattığını öğrendiğim o gün…Hakan ile onun dudak dudağa fotoğrafını gördüğüm o gün her şeyi bitirmiştim.
Kalbimi susturdum sanmıştım ama
Oysa insan kalbini susturamazmış.
Sadece onun sesini bastırmayı öğrenirmiş.