SpiderManBenimAdim

Güzeller güzeli sevgilim, ben sandım ki bu kulenin duvarlarına hep acılar dikenli sarmaşıklar sarar. Hep acı çekeriz sandım. Ama sen, günahkar bir kulun Tanrı tarafından kabul görülmesi gibi hissettiriyorsun. Bütün günahlarımı cehennemde yaktım, şimdi cennetinde nefes alıyorum. Ben, sen olmadan nasıldır hayat bilmiyorum, sensiz nasıl yaşanır anlamıyorum. Sadece bunca zamandır yıllanmış aşkımın aynı yıllanmış şarap gibi güzelleştiğine inanıyorum. Seni kaybetmemek için artık sonsuz çaba harcayabilirim. Evet burası gizli günlüklerimden biri, bir keresinde sadece Defne'ye okumuştum bunları. Ona ait olanı ona vermiştim, gözleri dolmuştu birtanemin... Kimse bilmesin ben biliyorum çocukluk aşkımın şuan elimi tuttuğunu. Küçüklüğüm yanımda olsaydı, sigara içtiğim için kızar sonra miniğimi görüp ağlardı.

Yıllar geçti, ömrümüz yetişebilse asırlar bile geçerdi. Kaderin bize oynadığı oyunlarla beraber yıllarca seni sevdim, hoşlandım, aşık oldum. Sevgimin en taze zamanlarında yollarımıza ayrılıklar düştü, birkaç defa seni unuttuğumu düşündüm de bu kader tekrar çıkardı seni karşıma.. Sonraysa, nefret ettim senden yaşadıklarımız yaşattıkların yüzünden. Ama sen özel birisin. Sen bana nefes aldırıcak sebepler sunuyorsun sana olan aşkım bitmiş olmasına rağmen geldin bana gözlerin dolu dolu. Önce ihtiyacın var diye yanında durdum, yanındaydım bile diyemem yanında sadece duruyordum, sonrasında beni sevdiğini hissettirdin bunu ilk defa hissettim senden şaşırdım, yine dengem şaştı. Şimdiyse, biz seninle ilk defa bir ilişkiye adım atıyoruz ve bunun bendeki yaşanmışlığını tarif etmek zor. Evet seni seviyorum Defne evet sana dair bir şeyleri hâlâ yaşatıyorum artık ileriyi çözümleyemiyorum. Kaderin senaryosuna bırakıyorum bizi.

Gözlerime bakıp seni görecekler, beni dinleyip seni duyacaklar.
          Her daim hayatlarında olsam bile onlar hep seni tanıyacaklar

Şiir gibi olan kadınlar şiirden anlayan bir sevgiliye kavuşmalı, kavuşmalı ki mısralar boşa gitmesin.

Ah sevgili küçüklüğüm, bilseydin hataların eğlenceli olduğunu düşündüğümü. Sende kaçardın benden.

Bugün olanlar bana geçmişi hatırlatıyor, geçmemişi.

Her zaman boşa ümitlenen aptal ben suçludu, Doktor suçluydu. Ama onu sen ümitlendirdin.

Görmedim baban kadar kötüsünü, doktor olup kızını hasta bırakanı. Ya da sen misin suçlu? Baban doktor diye mi sürekli hasta olursun?

O böyleydi, bir sözünü tuttuysa üç sözünü unuturdu. Bende bunu en iyi bilendim.

Arayacağım dedin akşam oldu arasana! Çok özledim sesini, ara.