StylianiThemeli

Η έμπνευση δεν έχει ωράριο, οπότε σαν σωστό νυχτοπούλι εμφανίζομαι ξανά στις ειδοποιήσεις σας...
          
          Το ξέρω ότι είχα πει πως τα διηγήματα θα είναι κυρίως spin-offs... Αλλά ο Έιντζεϊ έχει τον τρόπο του να με κάνει ό,τι θέλει! (Ε, ή είσαι Μπαλαντέρ, ή δεν είσαι!)
          Βέβαια, κακά τα ψέματα, το να γράφω γι' αυτόν τον χαρακτήρα είναι σαν να επιστρέφω κάθε φορά σε μια γνώριμη, ασφαλή φωλιά...
          
          Νέο διήγημα, λοιπόν! Αυτή τη φορά, βρισκόμαστε ακριβώς μετά το τέλος του πρώτου βιβλίου. (Τα διηγήματα θα ταξινομούνται με χρονολογική σειρά μέσα στο βιβλίο).
          
          https://www.wattpad.com/1653172280-%CE%AD%CE%B9%CF%84%CE%B6%CE%B5%CF%8A-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF

Το prequel της ιστορίας "Στη Σκιά του Μενταγιόν", που πήρε την 4η θέση στην κατηγορία του στον διαγωνισμό #SWBC μόλις (ξανά)ανέβηκε μετά από δεύτερη επιμέλεια, έτοιμο να καλωσορίσει στα κεφάλαιά του όσους αναγνώστες αγάπησαν το πρώτο βιβλίο και θέλουν να ρίξουν μια ματιά στο παρελθόν των ηρώων, αλλά και όσους θέλουν να πιάσουν την ιστορία με τη χρονολογική σειρά που συνέβησαν τα γεγονότα!
          
          Ήταν, ομολογώ, δύσκολη επιμέλεια, οπότε ελπίζω να αξίζει τον κόπο! 
          
          Έτοιμοι να μάθετε πώς δημιουργήθηκαν οι Σκιές, τα βαθύτερα κίνητρα του κάθε χαρακτήρα, και να γνωρίσετε τον Άνταμ, την αιτία που η συμμορία μιλάει στη νοηματική; 
          
          https://www.wattpad.com/story/377180110-%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BD-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%B9%CE%AD%CF%82-prequel-%CF%84%CE%BF%CF%85-%27%27%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%83%CE%BA%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85

Γεια σου! Είμαστε μια ολοκαίνουργια κοινότητα στο ελληνικό Wattpad, που δημιουργήθηκε με σκοπό να φέρει πιο κοντά συγγραφείς και αναγνώστες μέσα από διαγωνισμούς, challenges και διάφορα δημιουργικά projects που ετοιμάζουμε!  Αυτή την περίοδο ξεκινάμε το πρώτο μας μεγάλο project, The Writing Trials, έναν διαγωνισμό δημιουργικής γραφής όπου κάθε εβδομάδα οι συμμετέχοντες θα παίρνουν ένα διαφορετικό θέμα, θα γράφουν το δικό τους διήγημα και οι ιστορίες θα αξιολογούνται από κριτική επιτροπή, και αυτό είναι μόνο η αρχή, γιατί έχουμε ήδη αρκετές ακόμη ιδέες που θέλουμε να φέρουμε στην ελληνική κοινότητα του Wattpad! Αν θέλεις να συμμετέχεις στον διαγωνισμό, να μάθεις περισσότερα ή απλώς να στηρίξεις τη νέα μας προσπάθεια, θα χαρούμε πολύ να σε έχουμε στην παρέα μας. Ελπίζουμε να τα πούμε σύντομα!

Το παθαίνετε κι εσείς αυτό που λες "θα σκεφτώ λίγο μια από τις επόμενες ιστορίες, ακόμα κι αν τη γράψω σε κάνα χρόνο" και τελικά καταλήγεις να δημιουργείς τον πιο κουλ και τέλειο side character, τον οποίο φτάνεις σε σημείο να συμπαθείς περισσότερο από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές; Ή μόνο εγώ είμαι τρελή; :Ρ
          
          Πρέπει επιτέλους να συγκεντρωθώ στο βιβλίο που έχω αρχίσει, το οποίο δε λέει και να προχωρήσει! (Και να σταματήσω να σκέφτομαι επικές σκηνές μάχης για μελλοντικά βιβλία στις 3:30 τα ξημερώματα αντί να κοιμάμαι...)

Ποιος να μου το έλεγε ότι 17 χρονών γαϊδουράκι θα έπαιζα με την (14χρονη) αδερφή μου σε παιδική χαρά και όταν θα μας έλεγαν οι γονείς μας να φύγουμε θα απαντούσαμε με τη γνωστή φράση "πέντε λεπτά ακόμα!"
          Κατά τα άλλα σε ένα χρόνο θα θεωρούμαι ενήλικη...
          
          NEVER GROW UP!

Επειδή είναι αγαπημένο σου είδος η αστυνομική λογοτεχνία, σκέφτηκα πως ίσως θα σ' ενδιέφερε αυτή η ιστορία (είναι η πρώτη μου απόπειρα σε αυτό το είδος). Θα χαρώ πολύ αν κάποια στιγμή θελήσεις να ρίξεις μια ματιά και να μου πεις τη γνώμη σου. ❤️
          
          https://www.wattpad.com/story/414437429?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=youremyheart

Hush, it's getting too loud
          Don't let it drown the sound (Ooh, hush)
          - 
          There's chaos all around
          So lose yourself, free yourself, feel
          Take. A. Breath. And, hush
          (Hush, hush, hush, hush)
          
          
          - Muse (ft. Ellie Goulding)
          
          (Γιατί μερικές φορές δε χρειάζεται να περιγράψεις τίποτα για να καταλάβει όποιος ξέρει ν' ακούει και να νιώθει. Αρκούν μερικοί στίχοι)

Κορίτσι μου καλησπέρα. Μόλις ανέβασα ανακοίνωση για τη συνεντευξή σου! Είναι έτοιμη. Μπορείς να τη δεις ή να πεις άτομα δικά σου να τη διαβάσουν. Να σαι καλά! ❤️

The mistakes I've made along the way
          Made me who I am today
          
          The time is gonna come
          You will wake up and realize
          Just how fast your life goes by
          
          [...]
          
          So if tomorrow never comes
          From living fast and dying young
          I hope the best has yet to come
          In the time that remains for you
          
          -Three Days Grace
          (Time That Remains)

Ξέρω ότι είναι καλοκαίρι και όλοι θέλουμε διακοπές κτλ, αλλά όσοι πηγαίνουν λύκειο μάλλον καταλαβαίνουν ότι δε γίνεται να χαζεύεις όλο το καλοκαίρι... Οπότε θα σας πω μια μέθοδο που δοκίμασα που με βοήθησε το διάβασμα που έκανα κανονικά σε 50-60 λεπτά να το κάνω σε 35:
          Έβαλα ανάμεσα από κάθε ανάγνωση/επανάληψη κειμένου 20 κάμψεις. Κατάλαβα ότι το μυαλό δεν προλαβαίνει να κουραστεί από τον συνεχόμενο βομβαρδισμό πληροφοριών, κάνει ένα διάλειμμα ούτε ενός λεπτού κι αυτό το διάλειμμα αποδείχτηκε σωτήριο, γιατί σταμάτησα να κολλάω στη μέση ενός κειμένου και να σκέφτομαι άσχετα πράγματα. Επίσης δεν χρειαζόταν να σταματάω και να γυρνάω πίσω για να αναλύσει το μυαλό μου την πληροφορία, την έπιανα κατευθείαν. Εντυπωσιάστηκα κι εγώ με το πόσο χρόνο γλίτωσα που, ίσως δε φαίνεται πολύς, αλλά όταν διαβάζεις κάθε μέρα είναι σίγουρα αρκετός!
          Εννοείται ότι δε λέω πως πρέπει να γίνεται ντε και καλά έτσι, μπορεί όποιος θέλει να κάνει οποιαδήποτε άσκηση με όσες επαναλήψεις θέλει, κάθε Χ κείμενα/ασκήσεις. Λέω απλώς αυτό που λειτούργησε σε μένα. Και πώς κατάφερα μέσα σε 35 λεπτά αντί για 60 και να διαβάσω ό,τι διάβαζα πριν και να κάνω και 140 κάμψεις.
          Δεν το λέω για να περηφανευτώ (ούτε εγώ είμαι πολύ της γυμναστικής...) αλλά πολλοί στις πανελλήνιες παραμελούν εντελώς την άσκηση του σώματος (ή και πολλοί συγγραφείς όπως η αφεντιά μου που εδώ και δύο μήνες ασκούσε μόνο τα δάχτυλα που έγραφαν στο πληκτρολόγιο 3-4 ώρες τη μέρα...)
          Δε χάνετε κάτι να δοκιμάσετε. :)
          Ελπίζω να βοήθησα!
          
          Καλημέρες!