SumbulZar

ya slm sen spiritin kitaplarını nereden okuyosun 

Yeni hikayelerini heyecanla bekliyorum ♥️

Vay be…
          
          Gün gelip de final duyurusu yapacağımı gerçekten tahmin etmezdim.
          
          Affan ve Devran’ı yazarken hem çok eğlendim hem de onlarla birlikte yer yer sinirlendim, güldüm. Benim için yazması en keyifli çiftlerden biri oldular. Onların inadı, çekişmesi, suskunlukları, birbirlerinden kaçıp yine birbirlerine dönmeleri bana yazarken gerçekten çok şey hissettirdi.
          
          Ama her hikâyenin bir sonu olduğu gibi Affan ve Devran’ın hikâyesinde de artık finale karşı karşıyayız.
          
          Bunu yazarken biraz buruk hissediyorum çünkü onları bırakmak kolay olmayacak. Affan’ın o dik başlı hâli, Devran’ın öfkesiyle sakladığı sevgisi, aralarındaki bitmeyen gerilim ve o kendilerine has bağ benim için çok özel kaldı.
          
          Bu yolculukta onlara eşlik eden, yorum yapan, bekleyen, heyecanlanan herkese çok teşekkür ederim. 
          
          Affan ve Devran’ın finaline hazırmıyım bilmiyorum…
          
          Ama sanırım artık onların son sayfasını birlikte çevirme zamanı geldi.
          
          Şimdiden okuyan herkese teşekkür ederim. 
          
          
          
          https://www.wattpad.com/story/409176563?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_writing&wp_page=create&wp_uname=SumbulZar

Aslında Kural İhlalinin yeni bölümünü daha yayınlamayacaktım :)
          Daha vakit var dedim önce bu haftayı bir atlatayım dedim
          Cuma sınavım var finallerden önce son sınavım ve bu sınavı çok iyi geçmeli 
          AKŞAM BÖLÜM GELİYOR
          Bana biraz motivasyon verin olur mu  

Size Spoi getirdim :) 
          
          “Büyük laflar ettin,” dedi. “Kontrolü alacaktın benden. Ben sana kendi ellerimle teslim edecektim. Hatırlıyor musun?”
          Devran’ın yüzünden bir gölge geçti. Dudağının kenarındaki sırıtış kaybolmadı.
          Affan yatağın ucunda hafifçe öne eğildi. Sesi biraz daha alçaldı.
          “Ben kontrolü önümde diz çökmüş sana bırakacaktım ya hani.”
          Odanın içindeki hava ağırlaştı. Devran’ın siyah gözleri Affan’ın yüzüne kilitlendi. Bir adım attı ama Affan’ın yeşıllerinde ki bakışı onu durdurdu.
          Affan artık gülmüyordu. Ciddiydi. 
          “Dur sözünde, Devran.”
          Bir sessizlik oldu. Sadece Devran’ın nefesi duyuluyordu.
          Affan başını hafifçe yana eğdi.
          Ve son cümleyi, Devran’ın içindeki bütün sabrı taşıracak, direnci kıracak kadar sakin söyledi.
          “Diz çök.”

Niyet ettim finalleri yazmaya :) 
          Ağlasam mı gülsem mi bilemedim ghjkjhg

Affanla Devranin beni zorlayacagini biliyordum ama yazarken bu kadar eglenecegimi beklemiyordum dfghjkjhgfdfghjk

Aile evini özlemişim.....

Tıkanmak tıkanmak
          Ne yazacağını bilememek T.T

♥️♥️♥️