Titan

Konuş sen,
          Ağzında yuvarlanan kelimelere,
          Dudaklarının zamansız titremesine,
          Yutkunuşlarının boğuk inlemesine,
          Ruhumu teslim edeyim ben. 
          
          ​Gör sen,
          Bakışlarındaki mahkum kadere,
          Parıltıların zamansız gidişine, 
          Kirpiklerinin intihar edişine,
          Kahkahalarımı yakayım ben.
          
          ​Git sen,
          Adımlarının itaatsizliğine,
          Ayak izlerinin silinmesine,
          Elvedaların birleşmiş gözlerine,
          Umutlarımı bağışlayayım ben.
          
          ​Sev sen,
          Kelimelerine,
          Kaderine,
          Gidişlerine,
          Bensiz süren günlerine,
          Sensiz geçen ömrüme,
          Bizi öldüren çaresizliğe inat,
          Tüm yıldızlara aşkı anlat.

Bahçedeki masadayım,
          Güneş ışığının altında..
          Sessizliği dinliyorum uzun süre
          Kulaklarım sağır oldu sanıyorum,
          Gözlerimi açıyorum.
          Yüzümde gezinen bir tutam saçı üflediğimde,
          İnatla yeniden döküldüğünü hissediyorum.
          
          ​Avuçlarımdaki beyaz güle bakıyorum,
          Solmasın diye suya koyuyorum,
          Gülü kopardığımda öldürdüğümü unutuyorum.
          
          ​'Artık benim' diyip suyu renklendiriyorum,
          Kendimce ona farklılık katıyorum..
          
          ​Bekliyorum sabırla güzelleşmesini,
          Suya emanet etmişim onu var mı ötesi?
          
          ​Renklenen yapraklarını izliyorum,
          Değişimine şahit oluyorum..
          
          ​Bir lahza anlıyorum,
          Görmek yetmiyormuş, bakmak gerekiyormuş.
          Renklendikçe soluyormuş minik çiçek,
          Büyüdükçe küçülüyormuş aslında..
          Kökü yoktu ki çiçeğin, suyu bol olsa ne yazar?
          Tutunamamıştı ki toprağa, değişse ne yazar?
          
          ​Gülü alıp tozlu bir rafa yaklaşıyorum,
          Kitaplardan birinin içine koyuyorum,
          Tebessüm ediyorum, fısıldıyorum;
          "Kaderimiz ortak beyaz çiçek,
          Onun kalbinde renklendiğimi sanıyordum,
          Her nefes alışımda ölüyormuşum.."

Bazen saatlarce konuşasım geliyor senle.
          Kaburgalarımda saklayacak kadar sarılasım,
          Kilometrelerce uzağında olasım,
          Yine de nefesini duyasım geliyor..
          
          Bazen sesini ninnim yapasım geliyor.
          Varlığına kedi misali sığınasım,
          Gözyaşlarından süzülüp akasım,
          Yine de kahkahalarında boğulasım geliyor..
          
          Her defasında seni sevesim geliyor.
          Satırlarda hayallerimi ekesim,
          Sulaman için sana gönderesim,
          Yine de gülümsemeni düşleyesim geliyor..
          
          Kokunda salıncak kurasım geliyor,
          Bir o yana, bir bu yana sallanasım,
          Gözlerimi kapatasım,
          Yine de seni göresim geliyor.
          
          Durduramıyorum zihnimi,
          Tüm bunları yapamayacağımı bildiğim için,
          Sözcüklerle sana yazasım geliyor,
          Sensizliğim kalemden dökülüyor..