TatinBld

https://youtu.be/SZZvGvTJET8?si=6Oi-DOxj8uS_94Av

TatinBld

Ey rêwîya rojên dûr û şevên dirêj, ku navê te li ber deriyê hundirê xwe dihewîne!
          Li çavên xwe nebin rûniştoka tirsê; çimkî mirov ku ji qeleweya nêzîkî digere, her gav ji xwe re çavkaniyek nû vedike.
          
          Tu dibêjî ‘seba çi nikarim bigihîjim?’
          Lê geşta dilê te, wekî agirê Gilgameş, jîr e û ji te re gotinek tê:
          ‘Ew êşê bêdeng, ew teqteqandina sîngê te, çakûçê Akadê ye;
          ew ji hêvîyên xweşdîtî ve te qelew dike, te sirûşt dike!’
          
          Bihîstin, ey birayê çiyayê bilind:
          Baxoza Şengal û Arafatê bila ser te berde;
          çimkî fırtîna çiyayê bilind ji aramê newalên keriyan,
          ji sed hezar salan zêde rûmet heye.
          
          Tu ne pelekî xewteng yî ku di sarîya wenda-bûnê de diherî;
          tu şînekî Mesepotamya yî — girtî di barfê, avêtî di germê, lê her dem li ser şopa xwe xerîb.
          Tu kincê ku hatî ji demirê dilê xwe ve birinî, lê niha li ber agira xwe tê qahmîn kirin yî.
          
          Ne bêje ‘destê min nagihîjê’;
          bêje: ‘Ez hêj çê nebûme ku li bilindahiya xwe re wereşim, ku li tenêbûnê xwe bi rûmetê girt.’
          
          Bila tu bizanî:
          Di hundirê her mirovekî de kaosê xwe têkoşer heye;
          ew kaos, wekî şevê Newrozê, wê roj beyne.
          Yekî ku agira xwe naxweşe, çêkerê dinyayê nayê.
          Amor Fati — hez bike ji çarenûsa xwe.
          Agirê te nehêle, ew şewatê zêde bike.
          
          Ji bîr neke, ey dijwarê çiyayên hundirê:
          Tenê yên ku di hunerê kaosê de dijîn,
          dikarin stêrkeke ku direqise bînin ser jorê cîhanê,
          û ev cîh bitemezîne bi dengê wan.

TatinBld

:(

TatinBld

Kayboluşlarıma tatlı birer sancıdır gülüşler,
            Hatırlayıp tebessüm eder, yine yitiririm birer birer;
            Geçişlerim ölümcül oluverir gözümde,
            Ya ölürüm, ya da öldürülürüm yeniden...
            Bakışlarıma aklar düşer huzuru bulduğumda,
            Masumiyeti yaşatır, emsal oluveririm ıssız yollara,
            Yolum düz değildir benim;
            Her köşesi yitiriş dolu, dönüşleri ani ve keskindir,
            Ya birdir ahım, ya da iki, üçüncüsü yaralar beni...
            Değerim benliğim kadardır;
            Ya ölü ya da ölümsüz...
            Öksüzdür hayallerim,
            Nefes alır haykırışlarım arka sokaklarda,
            Celladım oluverir kaldırımlar;
            Kimsesizliğimi ancak ölüm bağışlar;
            Ancak o an son bulur gidişlerim...
            
            - Titan.
• Reply

TatinBld

Taş sokaklardan kalkıp, nehirlerin ve rüzgarın birbirine karıştığı bir şehirde yol alıyorum. Gözlerim ufukta kayboluyor, ama kalbim hâlâ geride bıraktıklarımda. Her adım, eski bir şehrin sessiz fısıltılarını taşıyor bana; her köşe, bir hatıra, bir vedanın yankısı. Uzakta bir liman var, dalgalar hırçın. Belki orada yeni bir hikaye başlar, belki yalnızca yol boyunca sürüklenirim.