Tazmanyaben

Galiba evlatlıktan reddedildim gibi

Tazmanyaben

İnsanlar sanıyor ki hayatımda hiç sıkıntı yaşamıyorum ya da yaşadıklarım sıkıntıdan sayılmıyor.Halbuki bilmiyorlarki bu bana yapılanlar,özellikle ebeveynlerimin yaptıkları, ciddi psikolojik sorunlara yol açıyor.En basitinden şuan bunları yazarken kendimi acındırıyormuş gibi hissediyorum çünkü her ağladığımda öyle bir konuşuyorlar ki ben böyle düşünüyorum.Ya da cümlelerimi yazıp yazıp siliyorum çünkü kendimi yetersiz hissediyorum.
          Bazen intihar etmeye çok yaklaşıyorum.Bazen ise polise gitmeyi düşünüyorum.Yani onlara anne veya baba demeyi artık istemiyorum. İçimden gelmiyor.Üstelik bir öyle bir böyle davranıyorlar.Örneğin bu gün iyi davranıyorlarsa yarın kötü davranıyorlar.Bense onlardan nefret mi etmeli miyim yoksa sevmeli miyim bilmiyorum.Bunları buraya yazıyorum çünkü günlük hayatımda kimseye anlatamıyorum.En azından tanımadıklarıma içimi dökebiliyorum, birazda olsa rahatlıyorum.

Tazmanyaben

Arkadaşlar öncelikle merhabalar.Sizlerden bir şey rica edeceğim.Konu benim kardeşim , kendisini uzun zamandır doktorlara götürüyoruz fakat şu ana kadar net bir cevap veren kimse olmadı.Eğer tahmin edilen hastalıksa kardeşimin geleceği mahfolacak. Sizden istediğim onun sağlığı için dua etmeniz.Lütfen bunu gören herkes kardeşim için iyi dileklerde bulunabilirler mi çünkü buna çok ihtiyacımız var.Şimdiden dua eden herkese teşekkür ediyorum ve sizleri seviyorum.